Racibórz kusi turystów mnóstwem historycznych budowli, przeważnie obiektów sakralnych. Wystarczy wejść na Rynek, by zauważyć wokół kilka prawdziwych pereł architektonicznych, a spacer po mieście najlepiej rozpocząć przy zabytkowej Kolumnie Maryjnej. Racibórz ma jeszcze jeden atut: jest otoczony pięknymi lasami, natomiast w pobliskich Rudach zachwycają Cysterskie Kompozycje Krajobrazowe Rud Wielkich (45 km od przejścia granicznego w Chałupkach).

Kościół Wniebowzięcia NMP 

W 1205 r. ufundowany został pierwszy w Raciborzu kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Zachowana po dziś dzień bryła architektoniczna pochodzi jednak z początków XIV wieku, kiedy to po pożarze wzniesiono na jego miejscu nową, gotycką budowlę. Jego najpiękniejszą częścią jest barokowy ołtarz wykonany przez Salomona Steinhofa. 

Zamek będziński położony na wysokiej skarpie na lewym brzegu Czarnej Przemszy stanowi przykład budownictwa obronnego z połowy XIV w. Był ważnym ogniwem systemu obronnego zachodniej granicy Polski przed najazdami od strony Śląska i Czech. Czuwał również nad bezpieczeństwem wodnych i lądowych dróg handlowych, m. in. traktu handlowego ze Śląska do Krakowa. Zamek odnotowany jest w dokumentach od 1349 roku, kiedy to wymieniono Wiernka - burgrabiego będzińskiego. Wspominają o nim również Jan z Czarnkowa i Jan Długosz w spisie warownych budowli wzniesionych przez Kazimierza Wielkiego.


Zamek i przylegająca do niego osada targowa, która w 1358 r. otrzymuje prawa miejskie były świadkiem wielu ważnych wydarzeń historycznych. W 1364 r. gościł tu Karol IV cesarz niemiecki i król czeski. W 1434 r. na zamku zawarto ugodę pomiędzy panami śląskimi i małopolskimi w sprawie zwalczania przygranicznych rabusiów, a w 1588 zostały tu zawarte "Pakty będzińsko - bytomskie" zobowiązujące Maksymiliana Habsburga do zrzeczenia się pretensji do tronu polskiego.
W murach zamkowych gościli królowie polscy - w 1574 r. Henryk Walezy, w 1683 Jan III Sobieski, w drodze pod Wiedeń a w 1697 August II Mocny.

Królewski Zamek Bobolice został zbudowany przez Króla Polski Kazimierza Wielkiego najprawdopodobniej ok. 1350-1352 roku. Należał do systemu obronnego zachodniej granicy państwowej Królestwa Polskiego. Zamek miał bronić od najazdów ze strony Śląska, będącego terytorium granicznym Królestwa Czech. Zamek jest częścią fortyfikacji zwanych Szlakiem Orlich Gniazd.

W roku 1370, ówczesny król Polski Ludwik Węgierski nadał zamek swojemu krewnemu Władysławowi Opolczykowi. Ten, 9 lat później przekazał go swemu dworzaninowi Andrzejowi Schóny z Barlabás (zwany Andrzejem Węgrem), który zamek przekształcił w zbójecką twierdzę. Rozbójniczy proceder ukrócił król Władysław Jagiełło, który w 1391 r. włączył zamek z powrotem do dóbr królewskich, jednak pozwolił Andrzejowi nadal nim władać.

Ten piekny zamek w Norymberdze należy do jednych z wyjątkowych. O sporym zabarwieniu historycznym. Góruje ponad miastem i składa się z trzech monumentalnych kompleksowych budowli - zamku cesarskiego (Kaiserburg) zamku burgrabiego (Burggrafenburg) i zamku miejskiego (Stadtburg). Taki zamek 3 w 1 :)  Na szczęście uchowały się również częściowe obwarowania, z kilkoma basztami .

This beautiful castle in Nuremberg is one of the unique with a big dose of history. Towering over the city and consists of three monumental complex of buildings - the imperial castle (Kaiserburg) castle burgrave (Burggrafenburg) and the castle town (Stadtburg). So the castle 3 in 1 :) Fortunately, the part being protected fortifications, with several towers.

Norymberga to drugie co do wielkości miasto Bawarii w Niemczech

W XX wieku miasto wpisało się w czarne karty dziejów ludzkości. Za czasów III Rzeszy było ważnym ośrodkiem ruchu nazistowskiego. Pozostałościami z tych czasów są monumentalne budowle hitlerowskiej architektury. 2 stycznia 1945 r. średniowieczne centrum miasta zostało zbombardowane przez Brytyjczyków oraz Amerykanów. W wyniku tych nalotów zniszczono ok. 90% starej zabudowy. Do tego czasu Norymberga była jednym z najlepiej zachowanych miast średniowiecza. Po II wojnie światowej odbył się w tym mieście proces zbrodniarzy wojennych – słynny proces norymberski.

 Historia zamku wg żródła z gazetka.be

Historia La Roche wiąże się ściśle ze średniowiecznym zamkiem Féodal, górującym nad miasteczkiem, który został wybudowany w 9 wieku naszej ery przez Rupes’a Seremani, wasala księcia Lotaryngii. W XV wieku zamek został przebudowany, a między rokiem 1661 i 1677 był okupowany przez armię Luisa XVI, która zburzyła zamkową wieżę. Pod przywództwem Candau, studenta sławnego markiza Vaubana, zamek przeistoczył się w fortecę: wzmocniono ściany, dobudowano kazamaty oraz taras artyleryjski, a całość została przykryta kilkoma tonami ziemi. Po traktacie zawartym w Utrechcie La Roche znalazło się pod panowaniem austriackim. Wówczas budowla miała zostać przekształcona w więzienie, jednak zaniechano tego pomysłu. Opuszczony w XIX wieku przez austriackiego imperatora Józefa II zamek stopniowo zaczął tracić na znaczeniu. Do naszych czasów przetrwały jedynie jego ruiny, które są jednym z najpopularniejszych turystycznych celów w Ardenach.

Historia o duchu wg żródła z gazetka.be .

Ruiny zamku nawiedzane są przez ducha hrabiny Berty de La Roche. Berta była jedynaczką i zarazem jedyną spadkobierczynią lorda de La Roche, który swego czasu zorganizował zawody rycerskie o rękę swej córki. Pierwszym kandydatem był narzeczony hrabiny Alix de Salm, hrabia Montaigu – potężny i niepokonany w wielu turniejach zawodnik. W związku z tym nikt nie ośmielił się wyzwać go na pojedynek. Kiedy już chciano przerwać turniej, na polu walki pojawił się bardzo młody rycerz, prawie nieuzbrojony, jadący na cherlawym i małym koniu. Wzbudził on ogólną wesołość oraz politowanie widowni. Jednak chłopiec okazał się sprytniejszy niż na początku się wydawało i pomimo wielu prób udało mu się uniknąć ataków groźnego rywala. Rozwścieczony Montaigu, gnając na oślep z ogromnym mieczem, wypadł z siodła i runął na ziemię. W tym momencie mały rycerz jednym ruchem rozciął mu gardło, tym samo wygrywając prawo do poślubienia Berty. Po zaślubinach ojciec zaprowadził młodych małżonków do komnaty na samym szczycie. Rano okazało się, że pokój jest pusty, a okno otwarte. Przerażony lord spojrzał na brzeg rzeki. Leżały tam dwie plamy: biała, oznaczająca dobro, i czarna, oznaczająca zło. Szybko okazało się, że tajemniczym rycerzem była zazdrosna hrabina Alix de Salm. Podpisała ona pakt z diabłem, mszcząc się na Montaigu i hrabinie de La Roche, powodując ich tragiczną śmierć. Duch nieszczęsnej Berty przechadza się w miejscu jej śmierci ok. 22.00 w każdą noc w lecie, z wyjątkiem dni, kiedy pada deszcz.

14 września 1309 roku wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Siegfried von Feuchtwangen ogłosił Malbork stolicą  jednego z najpotężniejszych państw na południowym wybrzeżu Bałtyku. Od tamtego czasu zespół zamkowy w Malborku wielokrotnie był przebudowywany i modyfikowany. Zmieniała się również funkcja Zamku, od klasztoru poprzez twierdzę, reprezentacyjną rezydencję władców, garnizon wojskowy aż do muzeum. 

14 September 1309, the Grand Master of the Teutonic Order Siegfried von Feuchtwangen announced Malbork capital of one of the most powerful countries on the southern coast of the Baltic Sea. Since then, the castle in Malbork was repeatedly rebuilt and modified. Changed the function of the castle, from the monastery by saying a representative residence of rulers, military garrison until the museum.

Gotycki zamek w Malborku wzniesiony przez Krzyżaków w latach 1274-1457 jest jedną z największych twierdz średniowiecznej Europy i przykładem średniowiecznej architektury obronnej.
W latach 1309-1457 był siedzibą mistrzów Zakonu Krzyżackiego i stolicą Państwa Krzyżackiego. W latach 1457-1772 z tego miejsca panowali wojewodowie malborscy. W 1961 roku utworzono Muzeum Zamkowe, a w grudniu 1997 roku zamek został wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Zamek niszczony, odbudowywany i przebudowywany w trakcie tych kilku stuleci zachował się do dziś i jest ogromna atrakcją tej części Europy. Co roku odwiedzają go turyści z całego świata. Wyprawa do malborskiej warowni to wspaniała i niepowtarzalna lekcja historii. Wspaniali malborscy przewodnicy zapewnią Państwu ciekawie spędzony na zamku dzień. Jest to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie naprawdę można poczuć średniowieczną atmosferę, a nawet spotkać ducha rycerza (zwłaszcza wieczorami podczas "Światła i Dźwięku").

http://www.zamek.malbork.com.pl/ 

 

Zamek w Kazimierzu został wzniesiony, jak podaje Jan Długosz, w latach 40-ych XIV stulecia z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego. Usytuowano go na wzniesieniu nieopodal istniejącej wcześniej samotnej wieży, zbudowanej przypuszczalnie za panowania Władysława Łokietka. Obydwie budowle służyć miały przede wszystkim ochronie miasta i pobliskiej przeprawy na Wiśle przed najazdami hord tatarskich, ale funkcjonowała w nich również komora celna, a także punkt kontroli ruchu statków na rzece. W XV stuleciu zamek rozbudowano. W 1501 roku król Wacław II ustanowił w Kazimierzu starostwo niegrodowe, które dzierżawiono później możnowładczym rodom Rzeczypospolitej. Najdłużej, w okresie 1509-1644 starostwo kazimierskie sprawowali Firlejowie. Jeden z przedstawicieli rodu, kasztelan krakowski, dalej hetman wielki koronny Mikołaj Firlej w XVI wieku sfinansował przebudowę zamku w stylu włoskiego renesansu. Nadzór nad pracami prowadzili wówczas najlepsi królewscy architekci: Santi Gucci i Piotr Likiel. Proces powolnego upadku warowni rozpoczął się po zniszczeniach dokonanych przez Szwedów, Kozaków i wojska Rakoczego w latach 1655-1657 i 1707-1714, nieszczęść dopełniła pożoga z 1663. Ponownie odbudowany gmach za czasów króla Augusta II Sasa planowano przekształcić w stylu pałacowym, jednak wojna domowa prowadzona ze Stanisławem Leszczyńskim sprawiła, że plany te nie zostały zrealizowane, a zaniedbany zamek niedługo potem popadł w ruinę i prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku został opuszczony. W 1806 był on już w tak kiepskim stanie, że zaborcze władze austriackie nakazały strącenie grożącej zawaleniem attyki. Dn. 18 kwietnia 1831 roku kazimierzowska warownia po raz ostatni była areną militarnych zmagań. Pod jej wiekowymi murami rozegrała się krwawa potyczka pomiędzy ukrywającymi się w ruinach powstańcami listopadowymi a oddziałami rosyjskimi, w której poległ m.in. dowódca piechoty płk. Juliusz Małachowski. W tym czasie zamek należał jeszcze do rodziny Czartoryskich, wkrótce jednak za udział ks. Adama Czartoryskiego w powstaniu jego posiadłości zostały skonfiskowane i przeszły na własność skarbu Królestwa Polskiego. Po II WŚ podjęto prace mające na celu zabezpieczenie zabytku w formie trwałej ruiny i udostępnienie go dla ruchu turystycznego.

http://www.zamkipolskie.com

Zamek ten, nigdy nie został zdobyty przez wroga - stojąc u jego podnóża nie trudno zrozumieć dlaczego. Wszelką broń trzeba było wnieść na własnych plecach a obrońcy częstowali wrogów gorącą smołą i kamieniami.

Ruiny zamku znane były już w XVIII wieku, jako cel wycieczek kuracjuszy z Cieplic Zdroju. Do dziś zachowały się wpisy gości w księdze pamiątkowej.  Zamek jest siedzibą Bractwa Rycerskiego.

Jedno z najpiękniejszych i urokliwych miejsc na Dolnym Śląsku. Rocznie odwiedza je ponad 60 tysięcy osób. Zdobycie szczytu, na którym znajdują się ruiny zamku, jest jednak warte każdego wysiłku. To wspaniałe miejsce do wypoczynku dla całej rodziny.

Różne są wersje legendy o pięknej córce kasztelana, Kunegundzie, która żądała od kandydatów do swej ręki, aby w ciężkiej zbroi, skrajem przepaści, objechali konno mury zamku. Wielu śmiałków, straciło swe życie, aż w końcu pojawił się piękny rycerz rodem z Krakowa, którego Kunegunda chciała poślubić bez poddania go próbie. Rycerz był ambitny i nieustępliwy. Jego próba zakończona została sukcesem, ale on wzgardził ręką panny - rzucił rękawicę i odjechał. Zrozpaczona Kunegunda rzuciła się w przepaść, gdzie zginęli nieszczęśni rycerze. Podobno spadając zawadziła swoją pupą o kamień, a ślad na skale widnieje do dziś.

Pocztówkę otrzymałam, z mini spotkania postcrosserów. Dziękuje:)

Dokument lokacyjny dla Torunia został wystawiony 28 grudnia 1233 r. przez wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego Hermana von Salza i preceptora na Słowiańszczyznę i Prusy Hermana Balka. Toruń został zatem założony przez Krzyżaków i podlegał ich zarządowi aż do 1454 r., kiedy w ramach tzw. inkorporacji został włączony w granice Rzeczypospolitej (za czasów króla Kazimierza Jagiellończyka).

O znaczeniu Krzyżaków dla Torunia przypomina średniowieczny rodowód miasta, w tym wiele zabytków najwyższej klasy, które powstały w okresie sprawowania przez Krzyżaków władzy w Toruniu. Fundacji zakonnej Toruń zawdzięczał wybudowanie monumentalnych, gotyckich kościołów, istniejących do dziś: św. Janów, św. Jakuba, Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz niestniejącego: św. Mikołaja.

Akt lokacji Torunia, później nazywany przywilejem chełmińskim, dał początek prawu chełmińskiemu. Na jego podstawie w  Prusach i sąsiednich krajach w ciągu ponad 500 lat nadano prawa dwustu kilkudziesięciu miastom.

Położony w centralnym punkcie Bielska plac Garncarski, nazywany w 1925 roku imieniem króla Bolesława Chrobrego , uzyskał dzisiejsze rozmiary w latach 20. XX w., kiedy to wyburzono trzy domy stojące na nim od strony ul. Wzgórze. Odsłonięto w ten sposób zamek książęcy ze stojącym u jego podnóża, wybudowanym w 1881r. budynkiem mieszkalno-sklepowym Sułkowskich. Prawą część budynku zajmowała piwiarnia , serwująca wyroby Bielsko-Bialskiego Browaru Akcyjnego. Na placu urządzono postój taksówek i przystanek autobusów , kursujący do pobliskich miejscowości Śląska Cieszyńskiego i Małopolski , a skarpę wzdłuż ul. Wzgórze zastąpiono w nastepnych latach murem oporowym. Budynek podzamcza wysadzono w powietrze wiosną 1974 roku podczas ówczesnej akcji tzw. porządkowania miasta. Obecnie zamek jest siedzibą Muzeum w Bielsku-Białej. 

Dawno, dawno temu, za czasów panowania Księcia Kraka - legedarnego zalożyciela miasta Krakowa - nieustannie znikały młode dziewczyne, a nikt z Krakowian nie wiedzial, co się z nimi stało. Aż pewnego razu okazało się, że u stóp Wawelskiego Wzgórza w ogromnej pieczarze żył straszliwy smok. Porywał on nie tylko bydło, trzodę chlewną i wszelaką zwierzynę, ale jego przysmakiem jednak były te młode dziewczyny.

Książe Krak zatem ogłosił: "Kto zabije smoka, dostanie ode mnie pół królestwa i moja córkę za żonę". Wielu dzielnych rycerzy stawało do walki z smokiem. Żadnemu jednak nie udało się mu pokonać. W końcu młody szewczyk wpadł na wspaniały pomysł! Wypchał skórę owcy siarką i podrzucił pod pieczarę smoka. Głodny potwór zobaczywszy smakowitą owieczkę nie zastanawiał się długo - pożarł ją jednym tchem.

Zaraz potem poczuł pieczenie w brzuchu. Z każdą chwilą piekło go coraz bardziej. Spragniony pobiegł na brzeg Wisły i począł łapczywie pić wodę z rzeki. Wypił jeden łyk, drugi, trzeci, ale ciągle nie mógł ugasić pragnienia. Pił więc dalej, pił, aż pękł! Miasto zostało uwolnione od straszliwego smoka, a szewczyk otrzymał od króla obiecaną nagrodę i poślubił jego córkę.

Wawel jest jednym z najpiękniejszych zabytków nie tylko Krakowa, ale i całego kraju. Potężna rezydencja królewska stanowi połączenie gotyku i renesansu i jest dziełem włoskich mistrzów architektury. Położony na Wzgórzu Wawelskim Zamek Królewski w przeszłości należał do sławnych królów Polskich. Według badań archeologicznych ślady pierwszego osadnictwa w okolicach Wawelu datuje się około 100 tys. lat p.n.e. Położona na skrzyżowaniu szlaków handlowych osada, szybko się rozwijała i na przełomie VIII i IX wieku stała się jednym z ośrodków władzy plemienia Wiślan. W końcu pierwszego tysiąclecia n.e. Wawel zaczął odgrywać rolę ośrodka władzy politycznej. Był siedzibą pierwszych królów polskich. Najstarsze zabudowania powstały w XI w., za panowania Bolesława Chrobrego. Wawel stał się jednym z największych polskich ośrodków chrześcijaństwa. Na wzgórzu pojawiły się pierwsze przedromańskie i romańskie budowle sakralne, wśród nich, po utworzeniu w roku 1000 biskupstwa krakowskiego, kamienna katedra. Władysław Łokietek był pierwszym władcą koronowanym na Wawelu, został on również pochowany w wawelskiej katedrze, co zapoczątkowało krakowską nekropolię polskich władców. Kiedy król Zygmunt III w 1609 r. na stałe przeniósł się do Warszawy, dla Wawelu rozpoczął się trudny okres. Opieka wielkorządców i okupacja wojsk pruskich przyczyniły się do wyniszczenia zamku. Przeniesienie stolicy do Warszawy nie zmieniło jednak roli i znaczenia katedry wawelskiej, która nadal była miejscem koronacji i królewskich pochówków. W czasie rozbiorów, będący pod zaborem austriackim Wawel, pełnił rolę koszar, a następnie został przekształcony na szpital wojskowy. W XX w. rozpoczęto prace konserwatorskie, renowacja wzgórza finansowana była m.in. ze składek społecznych. Ofiarodawców upamiętniano wmurowując cegiełki z ich nazwiskami w mur przy północnym wjeździe na zamek, przy którym wzniesiono także Bramę Herbową i ustawiono konny pomnik Tadeusza Kościuszki. Po odzyskaniu niepodległości, polskie władze centralne, uznały wawelski zamek, za gmach reprezentacyjny Rzeczypospolitej do użytku Naczelnika Państwa, a następnie dla Prezydenta RP. W 1921 r. uchwałą Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej Wawel stał się jedną z oficjalnych Rezydencji Prezydenta Polski i do dziś zapis ten nie został zmieniony. Obecnie zespół obiektów tworzących Zamek Królewski na Wawelu, wpisanych na I listę UNESCO, jest jedną z największych atrakcji turystycznych Krakowa.

"Park Zamków Jurajskich" w Podzamczu - wybudowany tuż u stóp Zamku Ogrodzienieckiego park miniatur. Na jego terenie podziwiać można m.in. miniatury wszystkich zamków występujących na Szlaku Orlich Gniazd w skali 1:25. Wszystkie makiety zamków zostały odtworzone na podstawie dokumentacji historycznej. Oprócz zamków obejrzeć można także repliki wielu maszyn oblężniczych.  

Miasto Malbork zasłynęło w Europie, jako dawna twierdza zakonu krzyżackiego. Do dziś wybudowany przez Krzyżaków malborski zamek jest jedną z największych atrakcji turystycznych – w końcu kto nie chciałby zobaczyć, jak mieszkali słynni na całą Polskę (i nie tylko) Krzyżacy. Dawna siedziba najwyższych krzyżackich dostojników (w tym wielkich mistrzów zakonu) została dziś przekształcona w Zamkowe Muzeum (które posiada również jeden oddział w Kwidzynie) i cieszy się dużą popularnością, szczególnie wśród obcokrajowców.

Zamek krzyżacki nie jest jednak jedyną atrakcją miasta, można tu bowiem znaleźć również inne średniowieczne zabytki, jak chociażby XIV-wieczne bramy miejskie (Garncarska i Mariacka), baszty (w tym najsłynniejsza, pełniąca rolę strażnicy baszta maślankowa, z którą związanych jest wiele miejskich legend), czy też fragmenty murów obronnych.

Zamek Bunratty jest jednym z lepiej zachowanych w Irlandii, jako,że ruin jest tu naprawdę sporo ale trudno jest zobaczyć odrestaurowany zamek na poczet turystów. Klasyczna mieszkalna wieża w zamku wspaniale oddaje warunki w jakich mieszkali jej dawni użytkownicy. Zgromadzone wyposażenie pokazuje jak wyglądały realia średniowiecznego życia, a organizowane w ciągu całego roku bankiety średniowieczne są wspaniałą okazją do poznania przeszłości przy znakomitym jedzeniu, muzyce średniowiecznej i tańcach tradycyjnych.
Miejsce to zasiedlili już wikingowie w 970 roku tworząc tutaj ośrodek handlowy będący wysunięta placówką głównej osady wikingów na tym terenie jakim był Limerick ( swoją drogą, miasto słynie z dość niebezpiecznych historii ). Zamek w obecnej formie jest czwartą wersją budowli warownej na tym miejscu. 

Dzięki wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej i otworzeniu granic, Polacy mogą bez problemu podróżować po wielu europejskich krajach. Mogą nie tylko swobodnie wyjeżdżać na wakacje, ale także można podjąć legalną pracę i naukę na uniwersytetach. Wielka Brytania jest doskonałym miejscem wakacyjnego odpoczynku dla ludzi, którzy nie lubią upałów i bezczynnego wylegiwania się na plaży, ale którzy lubią łagodny klimat (łagodnie powiedziane) i zwiedzanie interesujących zabytków (należałoby dodać jeszcze - deszcze !!!). Jedną z ciekawszych krain położonych na Wyspach Brytyjskich jest właśnie Walia.

Walia, to jedna z czterech części składowych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Warto dodać ,ze jest historyczną celtycką krainą, czyli podobnie jak Irlandia.

W roku 1999 Walia otrzymała autonomie i prawo do własnego parlamentu. 

Tymczasem Mapa Walii, którą otrzymałam od Marty zapoczątkowała we mnie przekonanie,ze warto zbierać pocztówki z mapami :) Serdecznie Dziękuje Titaniu :)

Pierwsza pocztówka z Anglii , do tego oficjal. Pomyśleć ,ze mam tak blisko na sąsiednie Wyspy a nigdy tam niebyłym prócz jednej wizyty w Walii :) Toteż skromnie przyznam, że zależało mi na pocztówce z UK. A przepraszam, mam jedną jedyną z Leeds ale świąteczną, czyli to i tak nie to samo. Z przyjemnością wybrałabym się kiedyś choć na weekend do Londynu, nawet przeglądałam ostatnio loty ale bilety o dziwo bardzo drogie, to raz, a dwa , i hotele do najtańszych nie należą, zatem jak wycieczkować, to z głową i kasą w portfelu...hahaha.

 Tymczasem przenosimy się do angielskiego hrabstwa w środkowej Anglii i kolejno: (cytuje) 

1. Newark Castle, 2. Retford Market, 3. Worksop Priory Gatehouse, 4.Southwell Minster oraz 5. Nottingham Town Hall. Samo Nottingham kojarzy mi się tylko z legendarnym Robinem