Od upadku Muru Berlińskiego, Brama Brandenburska stała się symbolem zjednoczenia Niemiec. Pariser Platz, opuszczony obszar w czasie zimnej wojny, został odbudowany i odzyskał swoją świetność w 19 wieku. 

Brama Brandenburska znajduje się na Unter den Linden, przy głównym bulwarze w Berlinie. Stanowiła ona pierwotnie część muru wokół Berlina i była głównym dostępem do miasta. Jest to jedyna brama, która pozostało z dawnych murów obronnych. 

Monumentalna brama została zaprojektowana przez Carla Gottharda na prośbę cesarza Wilhelma II. Konstrukcja bramy, 65,5 m szerokości i 28 metrów wysokości została oparta na Propyleje, bramy  Akropolu w Atenach. Została zbudowana w latach 1778 1791 i zastąpiła starą bramę miasta. Potrzebne były kolejne cztery lata, aby zakończyć dekoracje, w tym również elementy przedstawiające wydarzenia z mitologii greckiej.

Konstanty Ildefons Gałczyński
Pieśń o żołnierzach z Westerplatte 

Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zginąć latem,
prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westarplatte. 

(A lato było piękne tego roku). 

I tak śpiewali: Ach, to nic,
że tak bolały rany,
bo jakże słodko teraz iść
na te niebiańskie polany. 

(A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety.) 

W Gdańsku staliśmy tak jak mur,
gwiżdżąc na szwabską armatę,
teraz wznosimy się wśród chmur,
żołnierze z Westerplatte. 

I śpiew słyszano taki: - By
słoneczny czas wyzyskać,
będziemy grzać się w ciepłe dni
na rajskich wrzosowiskach. 

Lecz gdy wiatr zimny będzie dął
i smutek krążył światem,
w środek Warszawy spłyniemy w dół,
żołnierze z Westerplatte.

 Dublin jest atrakcyjnym pod względem turystycznym miastem, decyduje o tym m.in. jego specyficzna atmosfera. Zachowało się tutaj stosunkowo niewiele starszych zabytków (sprzed XVII wieku). Jednym z nich jest Zamek Dubliński, wybudowany przez Normanów na miejscu dawnej fortyfikacji Wikingów w XIII wieku. Swój obecny wygląd zawdzięcza on jednak przebudowie z XVIII wieku. W pobliżu zamku, od zachodniej strony znajduje się katedra Christchurch z 1172 roku. Powstała ona po wyburzeniu poprzedniej drewnianej katedry wzniesionej przez Wikingów. W późniejszych wiekach popadała coraz bardziej w ruinę – dzisiejszy kształt to efekt kompleksowej renowacji i przebudowy z końca XIX wieku. Drugą katedrą w Dublinie jest katedra św. Patryka. Obie stanowią własność Kościoła Irlandii, będącego częścią wspólnoty anglikańskiej i są udostępniane dla zwiedzających po uiszczeniu opłaty. Warto też będąc w tym mieście przespacerować się po specyficznych dublińskich uliczkach z zachowanymi klasycznymi domkami i typową irlandzką atmosferą.

Dublin posiada niezwykle bogate dokonania w dziedzinie sztuki. Miasto cieszy się światową sławą w dziedzinie historii literatury. Stąd pochodzi wielu bardzo znanych noblistów, jak William Butler Yeats, George Bernard Shaw czy Samuel Beckett. Z miastem związani byli także Oscar Wilde, Jonathan Swift oraz twórca Drakuli Bram Stoker. W Dublinie powstał słynny Ulysses Jamesa Joyce’a i wiele innych doskonałych prac tego artysty. W Dublinie znajdują się największe irlandzkie biblioteki, w tym National Library of Ireland. W Mieście znajduje się także kilka dobrej klasy teatrów, z których wywodzą się takie sławy kina jak Colin Farell, Stephen Rea czy Gabriel Byrne. Do najbardziej znanych teatrów w Dublinie można zaliczyć operowo-muzyczny Gaiety, nowoczesny teatr Brama, Grand Canal Theatre, Abbey czy Olympia. W Dublinie działa też znakomita orkiestra symfoniczna. Poza literatura i teatrem miasto jest centrum sceny artystycznej. Tu znajdują się kolekcje słynnych rękopisów jeszcze z VIII wieku, miniatury, grafiki i rzadkie książki.

Ideas for postcards and occasional cards may be different, depending on our needs.
The main thing is that it causes joy to people who receive them.
These projects were made ​​from my personal photos and I was very pleasantly and warmly surprised.

The combination of the two extremes of passion on one sheet of paper :)

Pomysły na pocztówki czy okazjonalne kartki mogą być różne, w zależności od naszych potrzeb.

Najważniejsze aby sprawiały radość odbiorcom. 

Poniższe projekty zostały wykonane z moich osobistych zdjęć i zostałam nimi bardzo mile i serdecznie zaskoczona. 

Połączenie dwóch skrajnych pasji na jednej kartce papieru :) 

Co właściwie jest takiego w tym, że wielu z nas kocha fotografie? 

Ja bardzo często porównuję ją z Postcrossingiem, bo w obu przypadkach mamy do czynienia z magią obrazów i zatrzymaniem danego momentu na kawałku papieru. Poza tym, jak każde hobby - odpręża, relaksuje, pozwala skupić mysli na czymś innym niż zwykłej codzienności , uwrażliwia nasze serca i zwraca uwagę na detale, niezauważalne na codzien. 

Właśnie dlatego kocham to co robie i uczę sie każdego dnia, jak wiele korzyści mentalnych i satysfakcji przynosi mi wychodzenie z aparatem i łapanie danych momentów. 

To taki mój obrazkowy pamiętnik z życia....

Dziękuje Postcrosserom, że zawsze o mnie pamiętają na spotkaniach :)

Na zdjęciach robionych w ciemności, z użyciem lampy błyskowej, ludzie mają często oczy czerwonego koloru. Nazywane jest to efektem czerwonych oczu.
Powstawanie tego efektu ma następujący przebieg.

    W ciemności źrenice oczu otwierają się maksymalnie aby wpuścić najwięcej światła do oka.
    Błysk lampy jest tak krótki, że źrenice nie zdążą się zmniejszyć w czasie jego trwania.
    Duża ilość światła wpada do oka, odbija się od siatkówki a przechodząc przez liczne drobne naczynia krwionośne nabiera koloru czerwonego,
    Efektem są oczy, a raczej źrenice oczu, koloru czerwonego.

Efekt czerwonych oczu na zdjęciu cyfrowym łatwo jest usunąć odpowiednim programem komputerowym. Lepiej jednak unikać jego powstawania już w momencie robienia zdjęć.

Jest kilka podstawowych metod unikania efektu czerwonych oczu.

    Odsunięcie lampy błyskowej od osi optycznej obiektywu.
    Skierowanie światła lampy na jakąś odbijającą powierzchnię, by nie padało prosto w oczy osoby fotografowanej.
    Stosowanie trybu pracy lampy błyskowej, zwanego "redukcja czerwonych oczu".
    Stosujemy dodatkowe źródło światła skierowane na osobę fotografowaną.
    Prosimy osobę fotografowaną, by nie patrzyła w kierunku aparatu.

...wszystko kręci się w okół obrazu... malarstwo, pocztówki, wydawnictwa, książki, plakaty, reklamy, filmy, zdjęcia, natura, pejzaże... Świat to obraz! Taki obraz, którego jeszcze nikt nie namalował, zobrazował, nakreślił... Obraz składający się z setek małych fragmentów, pt. Nasze Życie. Taki fragment można zilustrować w różny sposób, z pewnością nie zabraknie w nim szarości i mocnych pociągnięć grubym czarnym pędzlem.. ale małe kolorowe pędzelki niejednokrotnie namalują w nim tęczę ... jednak żeby nie było nudno, standardowo i kontrastowo, nie zabraknie na nim też kleksów...w końcu odrobina impresji nie zaszkodzi... ;) 

Nasze życie - to nasz obraz. Indywidualny, niepowtarzalny i nie do podrobienia...

Coraz bardziej utwierdzam sie w przekonaniu,że pocztówki stają się skarbnicą wspomnień. Róznych, indywidualnych i niesamowitych. Tak również bez wątpienia jest z tą pocztówką, bo czy można sobie wyobrazić bardziej magiczne miejsce niż Paryż?

Jako,że pocztówka owa przywedrowała do mnie nie z Paryża, ale z Holandii myśle ,ze warto zaprezentować również bardzo fajne znaczki , jakże różne od tradycyjnego rowerka ;) 

Tunezja ma bogatą historię. Niegdyś było tu potężne państwo fenickie, ze stolicą w Kartaginie, które toczyło zażarte wojny o panowanie w basenie Morza Śródziemnego z rosnącym w potęgę Rzymem. Później ustanowiono tu centrum administracyjne rzymskiej prowincji Africa, o czym przypominają ruiny rzymskich miast oraz wspaniały amfiteatr w El Dżem. Kolejni władcy, Arabowie, zbudowali handlowe miasta - mediny, zamki (kazby) i obronne klasztory - ribaty oraz wspaniałe meczety, zwłaszcza w swej dawnej stolicy, Kairuanie (Kairouanie). To najświętsze - po Mekce, Medynie i Jerozolimie miasto islamu trzeba koniecznie zobaczyć, zwłaszcza Wielki Meczet, największy meczet w północnej Afryce. W Kairuanie jest centrum produkcji pięknych dywanów i duży suk - wschodni bazar, gdzie można kupić właściwie wszystko.

Tunezja była pierwszym z krajów arabskich, które miałam przyjemność zobaczyć. Jest niezwykle fascynująca i niesamowita pod każdym względem. Wspaniałe miejsce, wspaniałe jedzenia, wspaniała błekitna woda , a i pierwsze zetknięcie się z arabską kulturą, piętnuje w wspomnieniach na zawsze. 

Na fotorelacje, też można liczyć :) 

Piękne tunezyjskie góry pozwoliły zobaczyć nam Tunezję z zupełnie innej perspektywy. Plantacje drzew oliwnych, stare i biedne domostwa. Warto było zobaczyć tą przepaść i różnice w porównaniu z naszym kurortem.


Widok błękitnej wody, na długo zostaje w pamięci turysty :)


Grzeczny słonik, grzeczny ;)

Wygląda niewinnie? Racja, tylko wygląda ;)

Takie zachody i wschody, mogłabym oglądać codziennie...



El Dzem to jeden z najstarszych Rzymskich (!) amfiteatrów. W tym właśnie miejscu kręcono sceny do "Gladiatora".



Następnie przenosimy się w czasie...o jakies parenaście lat? Nie, są okręgi gdzie wciąż ludzie tak żyją.


Wycieczka na Saharę - jak najbardziej udana

A wczesnym rankiem w kolejne góry ...


Niewątpliwą atrakcją są też ręcznie robione dywany. Niesamowita sztuka rzemiosła.

Do meczetu nas nie wpuścili :(

A wieczorami, nigdzie nie musieliśmy wychodzić. Hotel zapewniał nam atrakcję na najwyższym poziomie. Było naprawdę zabawnie, przyjacielsko, integracyjnie...


Na koniec zdjęcie pamiątkowe - aż nie chciało nam się wracać ...

oraz widok z samolotu :)

17 marca - tego dnia hucznie obchodzony jest w Irlandii Dzień Św. Patryka , czyli 'St.Patrick's Day'. Dzień Świętego Patryka obchodzony jest oczywiście przez wszystkich Irlandczyków rozsianych po całym świecie ale ponieważ jest to święto niezwykle wesołe chętnie obchodzą je także inne narodowości, w tym i Polacy. W ten dzień obowiązuje hasło: "Wszyscy chcą być Irlandczykami" (ang: Everyone wants to be Irish on St. Patrick's Day) więc królują: irlandzkie zabawy, irlandzkie jedzenie, irlandzka muzyka i oczywiście irlandzkie piwo. Na ulicach dominuje narodowy kolor Irlandii - zielony, a puby irlandzkie pękają w szwach. W samej paradzie uczestniczy miliony osób i reprezentantów z różnych krajów. Niezły utarg mają w ten dzień sklepikarze, wszystko co zielone sprzedaje się jak świeże bułeczki, na ulicach młodzi dorabiają sobie malując farbkami flagi i koniczynki na twarzach przechodniów. O znalezieniu miejsca parkingowego w ten dzień w Dublinie, można tylko pomarzyć, korki w związku z paradą - murowane!!! Na szczęście 17 marca to tzw. Bank Holiday , czyli dzień wolny od pracy, a dla tych, którzy pracować wówczas muszą, jest podwójna zapłata, dodatkowo przysługuje im jeden dzień wolny - płatny.  Bądź co bądź opłaca się pracować w takie dni :) Jednak coś za coś , odkupują to widokiem fenomenalnej Parady (pod istotnym warunkiem znalezienia dobrego miejsca - czyt.przepchania się )

Wstawię parę zdjęć z jednej takiej imprezy , z jutrzejszej jeśli będzie mi dane ją zobaczyć, wstawię na drugim blogu. Przyjemności zatem ...

Pogoda też lubi płatać figle, choć od lat w ten dzień jakoś nie padało :)

Jeszcze tylko wzmianka o samym Świętym... Trudno mi napisać kim był z pochodzenia, bo wiele źródeł mówi inaczej, choć ja bardziej upieram się względem Celtyckich aniżeli Szkockich korzeni...bardziej zatem w stronę Walii i Brytanii. Według legend, które przetrwały do naszych czasów, Święty Patryk posiadał cudowne właściwości uzdrawiania i przywracania życia. Przypisuje mu się także 'wypędzenie' węży z terenu Irlandii, choć wg. współczesnych badań na terenie tej wyspy węże nie występowały od czasów lodowcowych (haha). Jedną z bardziej prawdopodobnych legend jest ta, w której Św. Patryk nauczał o Świętej Trójcy na przykładzie trójlistnej koniczyny i prawdopodobnie dlatego zielona, trójlistna koniczyna jest jednym z symboli Irlandii.

Reasumując :
Happy St. Patrick's Day :)

Oficjalna Grecja. Podejrzewam, ze gdyby nie moje szerokie zainteresowanie kultura i historią Starozytnego Egiptu , jego miejsce zajełaby - również starozytna - Grecja. Uważam, że to fantastyczne, ze dane nam bylo zaczerpać trochę tejże historii w szkolach. Uwielbiałam mitologie grecką, uwielbiałam "Illiade" i dzieje owego teatru greckiego, a na ekranizacji filmowej "Troi" płakałam jak dziecko - inaczej mówiąc fascynuje mnie i zawsze fascynowało starożytne życie. Poza tym jakby nie było, to wlasnie Bliski Wschód i Egipt wywarły wielki wpływ na powstanie wczesnych mitów greckich.

Zastanawiałam się gdzie widziałam ową figurę bez głowy. Przejrzałam zdjecia i znalazłam własnie te dwa.

Figura ta ma swoje miejsce 'zasiedleniowe' w paryskim muzeum w Luvrze.

Do tego na moim koncie aktualnie znajdują sie dwa greckie znaczki :)

Czy tylko ja mam wrażenie, że to niebo płonie ???