Muzeum to zostało założone 30 września 1943 r. Zostało otwarte dla zwiedzających 22 października 1944 roku w wyzwolonym Mińsku. Było to pierwsze muzeum świata tego tematu. Obecnie muzeum jest najważniejszą instytucją pamięci narodowej o wielkim czynie narodu białoruskiego i narodu radzieckiego w walce z nazizmem. Muzeum było również jednym z ośrodków badawczych o Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej.

Białoruskie Państwowe Muzeum Historii Wielkiej Wojny Ojczyźnianej było pierwszym na świecie muzeum opowiadającym o najkrwawszej wojnie XX wieku, a jedynej na Białorusi, która powstała w latach nazistowskiej okupacji.

Dziś jest to jedno z najważniejszych i największych muzeów wojennych na świecie, a także dobrze zaopatrzone muzea w Moskwie, Kijowie i Nowym Orleanie.

W tych strasznych latach Białoruś straciła co trzecią rezydencję. Ponad 3 miliony osób zmarło, w tym około 50 000 partyzantów i podziemnych bojowników. W całym kraju było 250 obozów zagłady, w tym słynne Trostenets, jedno z największych po Auschwitz, Majdanku i Treblince. 

Wspaniały budynek o łącznej powierzchni 15 600m2 został wzniesiony w znaczącym miejscu stolicy Białorusi - na Placu Bohaterów obok miasta stela Mińsk - Hero City, oraz kompleksu muzealnego i parku Pobeda. 

Obecne pomysły muzeum są imponujące nie tylko ze względu na skalę, ale także w kwestii symboliki, która odzwierciedla najważniejsze kamienie milowe w historii lat 1941-1945. Kompozycja reprezentuje cztery główne bloki, aby dopasować liczbę lat wojny i frontów armii, które wzięły udział w wyzwoleniu Białorusi.

Tegoroczna zima postanowiła być lżejsza niż w ubiegłym roku. Myślę, że gdzieś tam rozgrywa się prawdziwa batalia między zimą i wiosną, a może nawet podpisali już sojusz? Wiosna postanowiła odebrać to, co zostało jej odebrane rok temu.

Zima jest dla mnie nawet znośna, ale tylko w miesiącu grudniowym, wówczas rówież dopraszam się o biały śniżny puch na okres świąteczny. Jednak wraz z nowym rokiem nadchodzi tęsknota za ciepłem, jasnym słońcem, dłuższymi dniami, śpiewem ptaków i pierwszymi oznakami wiosny. Styczeń i Luty nigdy nie były moimi faworytami, to dla mnie niczym kwarantanna, którą muszę przetrwać odizolowana od wszystkiego co dobre i radosne ;) Tym bardziej cieszy mnie fakt, że wiosna postanowiła zawitać do nas już szybciej, ukazując nam to na każdym kroku - krokusy, przewiśniegi, promienie słońca skradajace się o poranku do mojej sypialni i ptaków śpiew odbiegający z parku - a to wszystko już w lutym (jak tak dalej pójdzie to zacznę lubić ten miesiąc). Nie jest mi żal żegnać się z zimą.

Białoruś formalnie jest krajem o ustroju semiprezydenckim (podobnie jak Rosja), reguluje to konstytucja z 1994 roku, nowelizowana w 1996 roku, jednak władza jest powszechnie uznawanaza autokratyczny reżim pod wodzą Aleksandra Łukaszenki i jego zaufanych współpracowników.

27 lipca 1990 roku, wykorzystując polityczną sytuację w ZSRR, Rada Najwyższa Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Ludowej przyjęła deklarację suwerenności państwowej. Ponad rok później, 28 sierpnia 1991 roku, pod wpływem puczu Janajewa, Rada Najwyższa przyjęła także ustawę o niezależności państwowej Białorusi. Pomimo powyższych kroków, nie zamierzano zrywać bliskich kontaktów z Moskwą. W 1991 roku podpisano akty ustanawiające wspólnotę gospodarczą i unię celną z Rosją oraz Wspólnotę Niepodległych Państw. Proces odnawiania starych więzi zakończył się 2 kwietnia 1997 roku umową o utworzeniu Związku Białorusi i Rosji (ZBiR).

W styczniu 1992 roku pięć białoruskich partii politycznych wystąpiło z inicjatywą przeprowadzenia referendum dotyczącego ewentualnego rozwiązania Rady Najwyższej, złożonej z ludzi związanych z poprzednim reżimem. Rada zgodziła się jednak jedynie na referendum konstytucyjne. 15 marca 1994 roku Rada Najwyższa uchwaliła konstytucję, która weszła w życie 30 marca 1994 roku. Zastąpiła ona socjalistyczną konstytucję (z wieloma poprawkami) z 1978 roku.

23 czerwca i 10 lipca 1994 roku mają miejsce dwie tury wyborów prezydenckich. Zwycięża w pierwszej turze Alaksandar Łukaszenka, a w drugiej zyskuje 80% głosów, pomimo iż na zwycięzcę typowany jest premier Wiaczesław Kiebicz. Tym samym rozpoczyna się proces odchodzenia od demokratycznych zmian zapoczątkowanych w 1990 roku.

Transport kolejowy istniał od starożytności w postaci kolei konnych wykorzystujących wyżłobienia w kamiennych płytach dróg, które powstały m.in. na niektórych mocno obciążonych drogach dojazdowych do Rzymu. Transport szynowy z trakcją konną był znany już w Asyrii ponad 2500 lat temu. Najwcześniejszym świadectwem zastosowania transportu szynowego jest linia Diolkosa (długość 6÷8,5 km), dzięki której przemieszczano statki w poprzek Przesmyku Korynckiego (Grecja) począwszy od około 600 p.n.e. (użytkowano ją przez ponad sześć i pół stulecia).

W 1832 roku otwarto linię kolejową łączącą francuski Lyon z Saint Étienne. Trzy lata później parowóz zaczął kursować w Bawarii na trasie Norymbergia-Fürth. W inauguracyjną podróż udał się sam król Bawarii Ludwik ze swym dworem. W 1837 roku powstała w Rosji pierwsza linia kolejowa między Petersburgiem a Carskim Siołem. Na początku lat czterdziestych ubiegłego stulecia na trasieParyż-Lyon-Marsylia wydrążono najdłuższy wówczas, liczący 7800 metrów, tunel. Kolej dotarła także na tereny ówczesnego Królestwa Polskiego. 14 czerwca 1845 roku otwarto linię kolejową miedzy Warszawą a Grodziskiem Mazowieckim. Był to pierwszy odcinek linii warszawsko-wiedeńskiej. trzy lata później przedłużono ją do granicy z Austrią.

 A Wy co uważacie o ławce ? Niby nic, a jednak dla mnie symbolizuje tak wiele, może dlatego mam do nich taki sentyment. A co symbolizuje? Spokój, zadumę, wyciszenie, odpoczynek ... mogłabym tak bez końca przechodząc z skrajności w skrajność. Symbolizuje zarówno pozytywne jak i negatywne uczucia , tak pozorna rzecz wyraża tak wiele.

Tymczasem ta powyższa pocztówka to imitacja wielkich i barwnych dzieł Leonida Afremov. 

Co ciekawe, autor w swojej twórczości nie używa pędzla, a noży malarskich. Kolorowe pejzaże miast, krajobrazy natury i ciekawe postacie ludzkie to szerokie możliwości wyboru spośród licznych, wybitnych majstersztyków nieszablonowego twórcy.

Pomimo, iż wydarzenia dotyczące II wojny światowej wzbudzają ogromne zainteresowanie zarówno wśród naukowców, jak i ogółu społeczeństwa wciąż istnieją zagadnienia, którym poświęcono niewiele uwagi. Jednym z nich jest bohaterska obrona Twierdzy Brześć przez oddziały Wojska Polskiego w 1939 roku. Dzisiaj niewiele osób wie, że wybitny niemiecki dowódca wojsk pancernych Heinz Guderian zmuszony był dwukrotnie szturmować cytadelę nad Bugiem, po raz pierwszy właśnie w 1939 roku. Podręczniki do historii zaledwie w kilku zdaniach opisują przebieg zdarzeń kampanii wrześniowej pod Brześciem. Naukowcy nie wspominają także i o tym, że znaczną część obrońców twierdzy brzeskiej stanowili z Białorusini urodzeni w województwach wschodniej Polski.

Twierdza brzeska stanowi jedno z kluczowych miejsc w powieści szpiegowskiej polskiego pisarza Vincenta V. Severskiego z 2011 roku pt. Nielegalni. Zgodnie z jej fabułą na terenie twierdzy zostało ukryte archiwum Wydziału Polskiego NKWD, a wywiady Białorusi, Polski i Rosji podejmują walkę o jego zdobycie

This memorial complex is built in the center of the fortress to commemorate the heroic defence of Brest. It consists of a huge sculpture ("Defender of Brest"), a titanium bayonet obelisk with a length of 100m (!) and a mass grave with the remains of 850 Soviet soldiers and officers who fell here in 1941.

Słynny Pendleton Round-up w Oregon był jednym z pierwszych rodeo z kobietą wśród zawodników. Ten plakat pochodzi z  1929r. i jest to jeden z niepowtarzalnych plakatów rodeo.  

Kolekcja Pokrifcsak.

Jan Chrucki to białoruski, polski i rosyjski malarz, przedstawiciel realizmu, znany z portretów, martwej natury i scen rodzajowych.

Urodzony w rodzinie drobnej szlachty we wsi Ułła w guberni witebskiej (obecnie Białoruś). W 1827 przeniósł się do Petersburga, a w 1830 rozpoczął naukę w Imperialnej Akademii Sztuk Pięknych.

Pierwsza znana praca datowana jest na rok 1832. Jego obrazy stopniowo zdobywały uznanie społeczeństwa i krytyków. Jednocześnie pracował jako projektant wnętrz, stając się bardzo popularnym wśród bogatych ludzi. W 1836 nagrodzony Wielkim Srebrnym Medalem Akademii Sztuk Pięknych za jego martwe natury. Starsza kobieta wiążąca skarpetkę dała mu Mały Złoty Medal Akademii. W roku 1839 przyznano mu tytuł akademika.

Po śmierci ojca w 1840 na zawsze opuścił Petersburg i osiedlił się w swojej wsi Zacharnicze pod Połockiem. Okres ten oznaczał się zwykle sztuką religijną, głównie z Litwy. Oprócz obrazow religijnych tworzył także portrety, np. I. Głazunowa, Józefa Siemawoka, Mikołaja Maligowskiego i innych. Zmarł w 1885.

Zapraszam Was do obejrzenia więcej prac malarza : 

http://www.abcgallery.com/K/khrutsky/khrutsky.html

Armia Czerwona, Armia bolszewicka, Armia ZSRR została powołana w styczniu 1918 roku i zastąpiła dotychczasowe siły Rosji Radzieckiej zwane Gwardią Czerwoną. Asumpt do zmiany dała Rewolucja Październikowa. Początkowo, Armia Czerwona nie była wojskiem regularnym, ale składającym się z ochotników. Nie nadawane były w nim żadne stopnie wojskowe i rangi, a oficerowie przez pierwsze miesiące byli mianowani drogą demokratycznych wyborów.

Dopiero wiosną 1918 roku, Lenin zdecydowała się wprowadzić powszechny obowiązek służby wojskowej, zmieniono również strukturę, przydzielając każdej jednostce komisarza politycznego.
Przed wojną Armię Czerwoną oddano w ręce Ludowego Komisarza Obrony, a dokładnie w 1935 roku do życia powołany został zawodowy korpus oficerskimi, stosujący już rangi wojskowe (bolszewicy). Armia Czerwona była ściśle podporządkowana ówczesnym władzom politycznym, o czym świadczyły m.in.: członkowstwo jej dowódców i oficerów w partii komunistycznej, awanse uzależnione od zasług politycznych, a także stała kontrola ze strony policji politycznej.