Od początku tego roku, wiedziałam, że chce rozpocząć moją kolejną przygodę z "journalem", co prawda przymierzałam się do stworzenia tzw. Bullet Journal, ale w rezultacie stwierdziłam, że pochłania to zbyt dużo czasu i wymuszało we mnie coś, co jednak wolałabym tworzyć z przyjemnością a nie z obowiązku. Plan co prawda powstał, ale na jego realizację przyjdzie jeszcze czas.

Tym razem chciałam stworzyć coś, gdzie będę mogła kompletować i trzymać różnego rodzaju znaczki, bilety i etykiety, które uzbierały sie wraz z moim początkiem postcrossingu oraz podróżowaniem. 

Takie journale widziałam już na kilku forach i spodobały mi się na tyle, że postanowiłam stworzyć taki również dla siebie. Mam już kilka albumów podróżniczych, które zrobiłam sama i w których trzymam wszelakie pamiątki z podróży. 

Znaczków nie kolekcjonuje, ale przyznam szczerzę, że niektóre są na tyle piękne, że szkoda aby były pochowane gdzieś na dnie kartonu. Dlatego poczyniłam już pierwsze kroki z moim nowym pamiętnikiem z sentencjami i znaczkami. 

Rotorua to miasto Nowo Zelandzkiej Wyspy Północnej. Nie będę się może znacznie zagłębiać, ale pierwsza charakterystyczna rzecz o jakiej słyszałam od koleżanki, którą poniższą kartkę mi przywiozła i wyczytałam względem tego miasta to fakt, że unosi się tam znaczny zapach siarkowodoru - innymi słowy - śmierdzi zgniłymi jajkami  - nice  prawda ? :) Tak czy inaczej warto zwiedzić to miasto ze względu na popularne tam gejzery. 

Pozwolę sobie jednak nawiązać do innej tematyki - samej pocztówki. Toż drewniana pocztówka to prawdziwy ewenement, za który bardzo Sabince jestem wdzięczna :) Z czym kojarzy Wam się informacja zapisana na drewnie?[...] W bardzo odległych czasach, gdy chciało się zapewnić ukochaną osobę o swojej miłości – należało wziąć do ręki nóż, podejść do okazałego drzewa i wyryć w nim świadectwo swoich uczuć. Do dzisiaj w każdym lesie i parku przetrwały te 'starożytne' oznaki namiętności. Można się z nich dowiedzieć, że „Tomek Love Ania” lub „M+H=WM”[...]. Mój Ojciec raz w życiu wyrył coś na drzewie. Była to symboliczna data - 20 lipca 1969 roku, kiedy to stopa ludzka po raz pierwszy dotknęła księżyca. Nasze pokolenie już to nie dziwi, ale wyobraźcie tylko sobie co musiał czuć ten jeszcze mały chłopiec dowiedziawszy się z radia ,ze co nie możliwe stało się możliwe! Widziałam to drzewo kiedy sama byłam małą dziewczynką, Ojciec zabrał mnie w to miejsce i opowiedział tą historię. Drzewo było, wyryte "coś" również, ale czas zniekształcił nieco tego fragmenty.