Hongkong, nazywany jest inaczej specjalnym regionem administracyjnym Chińskiej Republiki Ludowej, który położony jest na wschodnim wybrzeżu Chin, czyli nad Morzem Południowochińskim.

Przedstawiony biały kwiat na czerwonej fladze Hongkongu to kwiat bauhinii, który symbolizuje przede wszystkim ludność regionu. Pięć gwiazd odpowiada pięciu gwiazdom na fladze Chińskiej Republiki Ludowej i oznacza, że Hongkong jest nieodłączną częścią Chińskiej Republiki Ludowej. Naukowa nazwa gatunkowa kwiatu pochodzi od nazwiska botanika Henry Blake'a, który ją odkrył właśnie w Hongkongu w 1880 roku.

Sama flaga z tą kwiatową symboliką istnieje tylko od 1 lipca 1997 roku, kiedy to Hongkong przestał być kolonią Wielkiej Brytanii (została zajęty przez Brytyjczyków w 1841 roku).

Próbowałam odnaleźć informacje w necie, jak długo podróżują pocztówki czy listy, z Chin do Europy, ale na próźno. Na szczęście, z pomocą przyszła mi moja profilowa strona na postcrossingu.  Dzięki niej mogłam sama sprawdzić okres czasu podróży moich wysłanych pocztówek do Chin. Oczywiście należy brać całość w zaokrągleniu. Wszystko zależy bowiem od dystansu oraz od tego, kiedy dany user (adresat) zarejestrował wysłaną do niego pocztówkę. 

Całościowo wyglada to w zakresie od jednego do półtora miesiąca, z przedłużeniem do dwóch. To sporo, prawda? Jeśli jednak wezmę pod uwagę kwestię, że niegdyś pocztówkę wysłaną z Polski do Irlandii (gdy mieszkałam jeszcze w Irlandii) otrzymałam po dwóch latach, to te dwa miesiące oczekiwania na pocztówkę z Chin, jest niczym ;)

Witajcie w ten piekny jesienny poranek, a skoro jest już wcześnie to czas zacząć dzień ze smakiem pysznej kawy. Choć bardzo lubie herbatę - głównie w okresie jesiennym, to i tak jestem zdecydowaną kawaszką. Przyznaje, że ograniczam się tylko do dwóch dziennie, co jest znacznym wyzwaniem dla kogoś, kto wczesniej wypijał 5-6 filiżanek w ciągu dnia.

Zamiast tego, wypijam więcej wody oraz różnego rodzaju ziółka. Pamiętając o ochronie organizmu w te chłodniejsze dni oraz nawadnianiu się - jeśli woda, to koniecznie z imbirem oraz cytryną. 

Na przekąskę najlepiej wybrać owoce (suszone lub świeże) czy orzechy. Po takiej bowiem przekąsce, wcale nie mamy ochotę na cukier, który praktycznie wyeliminowałam ze swojej diety w 90%.

10% zostawiam sobie na małe zachcianki od czasu do czasu. Szczególnie teraz, kiedy to coraz chętniej sięgamy po słodycze. Wolę jednak piec sama i dodawać miodu czy daktyli. Jak widziecie cukier wydaje się być zbędny.

Leonardo da Vinci (urodzony 15 kwietnia 1452 w Toskanii, zmarł 2 maja 1519 w Amboise we Francji) - wszechstronnie uzdolniony Włoch: malarz, rzeźbiarz, architekt, konstruktor maszyn, filozof. Uważany wręcz za modelowy przykład tzw. człowieka renesansu.

Leonardo da Vinci był nieślubnym dzieckiem. Jego ojcem był Ser Piero da Vinci, a matką wiejska dziewczyna Caterina. Wychowywał się przy swoim ojcu we Florencji. Od wczesnych lat dziecięcych ujawnił się jego talent artystyczny, dlatego został oddany na naukę do malarza, rzeźbiarza i złotnika Andrea del Verrocchio.

W wieku 20 lat Leonardo stworzył swoje pierwsze obrazy: Chrzest Chrystusa (1473-1475) namalował go razem ze swoim nauczycielem, Verrocchio, Zwiastowanie, Pokłon Trzech Króli, Św. Hieronim (dwa ostatnie nie ukończone). Potem uzyskał status niezależnego artysty-malarza. Leonardo stał się znany i książęta włoscy zaczęli zabiegać o to by dla nich malował. W okresie rozkwitu olejnego malarstwa realistycznego stał się jego najwybitniejszym przedstawicielem. Pierwszą z datowanych prac był rysunek toskańskiego pejzażu z 1473 roku, a najwybitniejszą z tego okresu była zamówiona, choć ostatecznie nie ukończona Adoracja magów (1481). Z tego okresu pochodzi duża ilość rysunków technicznych przedstawiających najróżniejsze mechanizmy, najczęściej wojenne. Swoimi projektami technicznymi, które (jak się okazało) można realizować, znacznie wyprzedził swą epokę. Niektóre z zaprojektowanych przez niego maszyn działają, a na wymyślonym (i narysowanym) przezeń spadochronie wykonano udany (i bezpiecznie zakończony) skok z balonu.

Pierwsze państwo na świecie pod względem liczby ludności i trzecie obszarowo. Jedna z najstarszych cywilizacji, kraina pandy i Wielkiego Muru. Oprócz paru oczywistych faktów i klisz, Chiny dla większości ludzi Zachodu wciąż pozostają tajemniczą krainą. A szkoda, bo Państwo Środka to piękny i niezwykle zróżnicowany pod wieloma względami obszar naszego globu.

Południowa część Chin (prowincja Junnan i autonomiczny region Kuangsi) to kraina wzgórz, tajemniczych jaskiń, pięknych formacji skalnych i ryżu, którego uprawom sprzyja tamtejszy klimat i ukształtowanie terenu. To właśnie w dolinie Rzeki Czerwonej znajdują się spektakularne pola tarasowe, uważane za jeden z najstarszych wytworów działalności człowieka w Państwie Środka. O ile w innych regionach rolnictwo jest zmechanizowane i wspomagane nawozami, to tam wciąż można zobaczyć rolników, którzy poruszają się za tradycyjnymi drewnianymi pługami, ciągniętymi przez bawoły.

 W północnej części prowincji Junnan, u stóp strzelistych, poprzecinanych rzekami Saluin, Mekong i Jangcy szczytów rozpościera się dżungla, często przyrównywana do tej amazońskiej. Bogate w życie lasy ciągną się aż po tereny, gdzie teoretycznie powinny występować pustynie. Jak to możliwe? Jest to zasługą ukształtowania terenu i specyficznego mikroklimatu, jaki się tam wytworzył. Dzięki niemu ten cudowny obszar jest ostoją ok. 18 tys. gatunków roślin, w tym 3 tys. endemicznych.

W dolinach i na górskich zboczach "chińskiej Amazonii" spotkać można ponadto fascynujące zwierzęta. Wśród nich mieniące się kolorami gatunki ptaków ? tragopany czy obecnie niezwykle rzadkie bażanty złociste. Do tego ssaki takie jak duże wiewiórkowate jelarangi, pandy czerwone czy rokselany, czyli małpy wąskonose z rodziny makakowatych. A także ostatnie w Państwie Środka dzikie słonie. Prowincję Junnan zamieszkuje także mniejszość narodowa Dai, słynąca z "mokrej" ceremonii, podczas której obmywa rzeczną wodą statuetki Buddy.

"Nie tylko wychowanie
ma służyć sztuce,
ale to właśnie sztuka
ma służyć wychowaniu". (B. Suchodolski)

Kraj, w którym wynaleziono papier i najdelikatniejszą z tkanin. Kraj, którego dzieje odmierzane są kolejnymi dynastiami, w którym otaczającą ludzi przestrzeń materialną porządkuje się według zasad Feng Shui, a kaligrafia stanowi osobną dziedzinę sztuki. Tu nowoczesna architektura sąsiaduje z krajobrazami znanymi z najpiękniejszych baśni – Chiny od lat są nieprzebranym źródłem tajemnic i zachwytu. 

Przyznam się Wam szczerze, że ostatnio nie mogę wyjść z podziwu nad własnym zamiłowaniem do kulinarni. Tak jak dotychczas ja i kuchnia bardzo się nie lubiłyśmy, tak ostatnio bardzo dobrze współpracujemy i to już nie tylko w kwestii mojego zamiłowania do porządku ale i odkrywania nowych smaków i potraw. 

Ta pocztówka z Szanghaju jak znalazł wkomponowała się w aktualną aurę eksperymentów kulinarnych. 

Biedronka

Zbyt maleńka by móc wspiąć się na dalsze stopnie

Zbyt nieśmiała aby poprosić o pomoc.

Nadto ciekawa aby zrezygnować

Nadto zarozumiała aby powiedzieć - nie zdołam. 

Widziała świat z dołu, doceniając jego majestat.

Widziała blask lampy od roweru, sądząc,że jest magiczna.

Podążała w kierunku swej wyobraźni,

Podążała za głosem serca i duszy.

Czuła niedosyt i niezrozumienie patrzących nań z góry,

Czuła brak spełnienia swej ciekawskiej natury.

Była tak mała, że omijały ją tłumy przechodniów,

Była tak piękna, lecz niewidzialna dla świata.

Walczyła każdego dnia o nową idee,

Walczyła o z wiatrakami jak Don Kichot

Kochała życie jak wariat!

Kochała wyznania i pragnęła teraz znaleźć się na szczycie.

Powtarzała sobie - to tylko jeden stopień! 

Powtarzała te słowa przez całe swe biedrończe życie.

Zapomniała,że skrzydła nie są tylko ozdobą.

Zapomniała użyć życia do życia...

Zdjęcie autorstwa Zhou Guisheng.

Tiencin , inaczej Tianjin to jedno z czterech miast wydzielonych Chińskiej Republiki Ludowej. Mieszkańcy Tiencinu mówią miejscowym dialektem języka mandaryńskiego. Mimo iż miasto leży niedaleko stolicy Chińskiej Republiki Ludowej, Pekinu, dialekt różni się całkowicie od używanego tam języka urzędowego putonghua. Ok, nie wiele mi to mówi i zapewne nie zwróciłabym uwagi na jakąkolwiek różnice, ale uznałam to za istotną treść. To podobnie jak w Polsce, w sensie Kaszubi i Górale....hmmm....a może nie. "hsz" - masz coś do powiedzenia w tej sprawie??? Jak ja spojrzałam na te krzaczki na pocztówce to zzieleniałam! ;) Przy okazji zamknęli mój ulubiony chiński punkt w Dublinie :(  na szczęście niedaleko odkryłam drugi :)