Cape Tribulation - przylądek położony w stanie Queensland, północno-wschodnia Australia, 110 km na północ od Cairns. Nazwa została nadana przez Kapitana Jamesa Cooka i pochodzi od angielskiego słowa troubles – kłopoty. Cook przekraczając Wielką Rafę Koralową uszkodził swoją flotę. Nie wyladował on tam jednak - płynął dalej, szukając sprzyjającego miejsca. Na ląd zszedł dopiero w odległym ok. 200 km na północ Cooktown. Spędził tam ok. 7 tygodni i było to pierwsze "stale" siedlisko w Australii.

Obecnie Cape Tribulation leży na terenie parku narodowego Daintree National Park. Na przylądku, który jest rezerwatem przyrody Wet Tropics World Heritage, urządzono ścieżkę dydaktyczną. Pobliska zatoka ma przepiękną plażę. Cape Tribulation odwiedzana jest w okresie zimowym licznie przez turystów.

Australia ma ponad 50 tys. km wybrzeża, nic więc dziwnego, że ma też jedne z najpiękniejszych plaż na świecie. Zaczynając od popularnej plaży Bondi Beach w Sydney, a skończywszy na odludnej Coral Bay na zachodzie kraju - w Australii każdy znajdzie plaże na miarę swoich marzeń. Nie trzeba nawet wyjeżdżać z Sydney, żeby cieszyć się piaskiem i morzem. W pobliżu miasta znajdują się liczne plaże, między innymi Bondi Beach, Palm Beach, Manly Beach, Cronulla Beach i Maroubra Beach. W języku Aborygenów boondi znaczy dźwięk uderzenia fali i jest to dźwięk, który u wybrzeży Sydney słychać nieustannie.

Zdecydowanie bardziej odludne niż na wschodnim wybrzeżu są plaże po zachodniej stronie kraju. Nie można zapomnieć o Perth, w rejonie którego znajduje się kilkanaście plaż. Za najładniejszą uznawana jest niewielka, spokojna plaża Cottesloe Beach. Dalej na północ leży Coral Bay, zaciszne miasteczko z piękną, nieskazitelnie białą plażą i gratką dla nurków - rafą koralową Ningaloo. Podwodne życie jest tu podobno jeszcze bogatsze niż na Wielkiej Rafie na wschodnim wybrzeżu Australii! Jadąc dalej na północ Australii dotrzemy do Cable Beach,

22-kilometrowej piaszczystej plaży w pobliżu Broome. Na tym pięknym, odludnym wybrzeżu całe kilometry piasku będziemy mieli tylko dla siebie.

Nazwa „Wyspy Kangura” została nadana w sposób bardzo banalny: tutaj właśnie zapolował na kangury żeglarz Mateusz Flinders, a zdobycz była tak obfita, że postanowił nadać imię kangura całej wyspie. Wyrządził jej w ten sposób wielką przysługę, bo Wyspa Kangura przyciąga teraz jak magnes spore rzesze turystów. Jest przy tym tak urokliwa, że rzadko wyjeżdżają oni stamtąd zawiedzeni.

Na Wyspie Kangura znajdziesz wszystko to czego spodziewasz się po prawdziwej Australii: długie i niezatłoczone plaże idealne dla surfingu, ciche malownicze zatoczki nadające się do zacumowania jachtu czy bardzo długą sieć dróg gruntowych, po których co jakiś czas przemykają samochody terenowe wzbijające za sobą tuman czerwonego pyłu. Przede wszystkim będziesz mógł tutaj zetknąć się bardzo blisko z dziką przyrodą w najlepszym australijskim wydaniu: kangurami, misiami koala, kolczatkami czy wylegującymi się na plażach uchatkami.

źródło inf - http://antypody.info

O Perth mówi się: "najbardziej samotne wielkie miasto na Ziemi". Spośród dużych metropolii Perth leży rzeczywiście z dala od innych ośrodków. Mieszkańców tej metropolii oddziela od świata z jednej strony Ocean Indyjski, a z drugiej - miliony kilometrów kwadratowych pustyni. Najbliższe wielkie miasto, Adelaide, jest odległe od Perth o 3000 km! Do Sydney czy Melbourne, choć to także Australia, jest z Perth dalej niż do indonezyjskiej Dżakarty. Patrząc z lotu ptaka stolica Australii Zachodniej wygląda jak pojedynczy punkt ludzkiej cywilizacji pomiędzy ogromnymi przestrzeniami stepów Piątego Kontynentu a bezmiarem wód oceanu Indyjskiego. Na dodatek przez środek samotnego miasta biegnie transkontynentalna linia kolejowa, dzieląca je na dwie części.

Mieszkańcy Perth nie boleją jednak nad takim właśnie położeniem swego miasta. Przyzwyczaili się i dobrze im z tym, zwłaszcza że w ostatnich latach, po geologicznych odkryciach, staje się ono coraz bogatsze i przybywa w nim coraz więcej foremnych i niebanalnych wieżowców, uzupełniających wielkomiejski charakter miasta. Bogactwa naturalne Zachodniej Australii dają wciąż nowe, ekonomiczne impulsy, pozwalające mieszkańcom tego stanu dość krytycznie oceniać przedsięwzięcia polityków z Canberry, a także rozwój innych stanów. Te animozje sięgają korzeniami wiele lat wstecz. Niezależni, bogaci mieszkańcy Zachodniej Australii już w 1933 roku opowiedzieli się w stanowym referendum za wystąpieniem ze Związku Australijskiego.

U mieszkańców Perth przybysze upatrują wiele cech śródziemnomorskich. Obywatele tutejsi nie spieszą się, dbają o wypoczynek i odprężenie i nie szczędzą pieniędzy ani na zdobienie miasta, ani na parki i tereny wypoczynkowe nad rzeką Swan. Herbowym znakiem Zachodniej Australii jest czarny łabędź, z konieczności więc niejako obywatele Perth korzystają z uroków żeglowania, a ilość łodzi żaglowych i motorowych przypadających na mieszkańców miasta jest z pewnością największa w Australii, jeśli nie na świecie.

Najbardziej samotne miasto świata jest jednocześnie najbardziej pogodnym. Przez cały rok słońce świeci tu 8 godzin na dobę. Dużo tu nie tylko słonecznych dni w roku, ale i - jak podkreślają Australijczycy - pogodnych, uśmiechniętych ludzi. Ciepły klimat, ze średnimi temperaturami w granicach 18 (zima) - 26° C (lato) i wspaniała przyroda, jaka otacza miasto, tworzą atmosferę relaksu nawet wtedy, kiedy trzeba ostro pracować. Jest to także doskonałe miejsce do uprawiania sportów, zwłaszcza wodnych. 

Wyspa Magnetyczna (ang. Magnetic Island) to wyspa w Australii, w stanie Queensland, położona w pobliżu miasta Townsville, w rejonie Wielkiej Rafy Koralowej. Wyspa Magnetyczna jest wprawdzie wyspą kontynentalną, ale na jej plażach można znaleźć świetne warunki do oglądania rafy.

Wyspa Magnetyczna została odkryta przez kapitana Jamesa  Cooka 6 czerwca 1770 r. Zapisał on wtedy w swoim dzienniku:

Lekki wiatr z wschodnio-południowego-wschodu, z którym kierowaliśmy się na zachodnio-północny zachód, gdzie teraz widać ląd. Głębokość wody: 12-14 sążni. W południe osiągnęliśmy pozycję: szerokość 19 stopni i 1 minuta na południe, długość od Cape Gloucester: 1 stopień i 30 minut na zachód. Od wczorajszego południa zrobiliśmy 28 mil w kierunku północno-zachodnio-północnym. W tej sytuacji znaleźliśmy się u wejścia do zatoki [..], którą nazwałem “Cleveland Bay”. Zatoka rozciąga się na 5-6 mil od południowego-zachodu do południowego wschodu. Wschodni kraniec nazwałem “Cape Cleveland”, a zachodni “Magnetical Head” lub “Magnetical Island“, bo bardziej wygląda na wyspę, a kompas nie zachowywał się poprawnie w jej pobliżu. Góry na lądzie nie są zbyt wysokie, a cała okolica wydała się nam najbardziej dziką, skalistą i jałową z wszystkich, które dotychczas widzieliśmy. Nie jest jednak niezamieszkana: widzieliśmy dym w wielu miejscach wokół zatoki…

Wyspa Magnetyczna ma 52 km2 powierzchni, z czego ponad połowę zajmuje park narodowy. Stałych mieszkańców na wyspie jest ok. 2 tysięcy, większość zajmuje się obsługą ruchu turystycznego lub po prostu korzystaniem z uroków tropikalnego Queensland.

Uluru, Oolora (znana także pod nazwą ang. Ayers Rock oraz The Rock).

Zbudowane z prekambryjskich piaskowców (arkozy), zawierając różne minerały, Uluru wydaje się zmieniać kolory w zależności od padającego światła.

Jest to święte miejsce dla miejscowych aborygenów, w jaskiniach u podnóża skały znajduje się wiele malowideł ściennych. Nazwa "Ayers Rock" została nadana przez europejskich osadników na cześć premiera Australii Południowej sir Henry'ego Ayersa. Tradycyjną, aborygeńską nazwą jest "Uluru" i od lat 80. XX w. jest to oficjalna nazwa tej skały, choć wiele osób nadal nazywa ją Ayers Rock.

Największą atrakcję dla turystów stanowi obserwowanie skały Uluru o zachodzie słońca lub o wschodzie słońca kiedy z minuty na minutę zmienia ona swój kolor w zależności od oświetlenia. Turyści gromadzą się na miejscach widokowych gdzie przez parę godzin piknikują. Do dobrego tonu należy otwarcie butelki szampana w momencie gdy słońce zachodzi i przestaje oświetlać skałę. Większość turystów przylatuje samolotami na położone w pobliżu skały lotnisko, ogląda Uluru o zachodzie i wschodzie słońca. W pobliżu jest też kompleks hoteli i kempingów oraz restauracji.

Dla Anangu Uluru jest świętym miejscem i woleliby oni aby turyści nie wchodzili na górę. Nie istnieje oficjalny zakaz, ale przebywający pod górą aborygeni często starają się przekonywać turystów aby respektowali oni ich zwyczaj. Zakazane jest natomiast fotografowanie niektórych fragmentów skały.

Aborygeni to rdzenni mieszkańcy Australii.

Przybyli tam około 40-65 tys. lat temu prawdopodobnie z południowo-wschodniej Azji, przez pomost wyspowy dzisiejszej Indonezji i wyspę Nową Gwineę. Prowadzili koczowniczy tryb życia. Byli uzależnieni od otaczającego ich środowiska i bardzo z nim związani. Do ich podstawowych zajęć należały: łowiectwo i zbieractwo, a w rejonach nadbrzeżnych także rybołówstwo.

Obecnie Aborygeni zamieszkują głównie słabo zaludnione i nieurodzajne obszary Australii Zachodniej, Queenslandu i Terytorium Północnego. Liczna populacja Aborygenów zamieszkuje także slumsy w wielkich australijskich miastach.

Aborygeni przekazywali z pokolenia na pokolenie legendy, pieśni i tradycje. Ich kultura przetrwała dzięki corroborres, ceremoniom towarzyszącym zgromadzeniom plemiennym, podczas których pieśniami, muzyką i tańcem odtwarza się pradawne opowieści o przeszłości Australii. Obecnie żyją głównie w rezerwatach, choć wielu z nich włączyło się w życie australijskiego społeczeństwa i pracują jako rolnicy albo hodowcy, a tylko kilkadziesiąt tysięcy rdzennych mieszkańców Australii kontynuuje tradycje swoich przodków.

Kukabura (Dacelo novaeguineae), duży ptak z rodziny zimorodków, osiągający długość ciała do 43 cm. Występuje we wschodniej i południowej Australii. Zamieszkuje tereny o niezbyt gęstym zadrzewieniu. Ubarwienie ciała w tonacji białobrązowej, skrzydła i grzbiet ciemne, biało nakrapiane.


Charakterystyczną cechą wyglądu jest potężny dziób, dolna część beżowa, górna ciemniejsza, niebieskawa. Odżywia się dużymi owadami, jaszczurkami i wężami. Wydaje donośny głos, przypominający histeryczny śmiech człowieka. Gnieździ się w dziuplach starych drzew.

Melbourne jest poki co drugim co do wielkosci miastem w Australii, ktorego esencja zycia jest jedzenie sport i sztuka. I nie ma co sie dziwic, gdyz najwiekszy wplyw na to miasto ma emigracja Grecka, ktora znana jest z  zycia nocnego :-)

Melbourne jest domem dla przeszlo 140 nacji zyjacych drzwi w drzwi kolo siebie a przybylych podczas 4 glownych fali emigracji. Pierwsza z nich bylo europejskie osiedlenie w 1830 roku przez glownie anglikow i szkotow. Druga fala byla goraczka zlota z 1850 roku, kiedy to ludzie przybywali do Melbourne szukajac szczescia. W tym czasie przybyla tez znaczna liczba ludnosci chinskiej a samo miasto zyskalo sobie przydomek “Marvellous Melbourne” oznaczajace - Cudowne Melbourne.

Trzecia fala jak nie trudno sie domyslec to uchodzcy powojenni. W 1976 roku 20 procent populacji mowila juz innym jezykiem niz angielski. Znaczna fala migracji byla tez czwarta, ostatnia jak dotad ze znaczniejszej liczby przybylych emigrantow. W 1970 na ziemie Wiktorii przybyla znaczna ilosc ludnosci z Wietnamu i Kambodzy.

Shrine of Remembrance przy ulicy Sw Kildy poswiecone jest I Wojnie Swiatowej.  Jest to innymi słowy odpowiednik naszego pomnika "Nieznanego Żołnierza". 25 kwietnia jest dla Australijczyków dniem szczególnym. ANZAC Day to największe święto narodowe obchodzone w rocznicę, w którą żołnierze australijscy i nowozelandzcy wylądowali w Gallipoli w roku 1915 by wziąć udział w bitwie o Dardanele. Australia jako demokratyczne, suwerenne państwo funkcjonowała zaledwie 14 lat, kiedy to w 1914 roku podjęto decyzje o przystąpieniu do Pierwszej Wojny Światowej.  Była to ważna decyzja dla tak młodego państwa, któremu zależało na zdobyciu uznania i reputacji innych krajów. I choć trwająca długie miesiące walka zakończyła się niepowodzeniem, Australijczycy i Nowozelandczycy wyraźnie opowiedzieli się za niepodległością narodów.

Melbourne wyróżnia się budynkami z epoki wiktoriańskiej, parkami, ogrodami i zielonymi bulwarami. To drugie co do wielkości miasto Australii stanowi pełen życia, wielokulturowy ośrodek, o którego specyfice decydują nie tyle czynniki geograficzne, co sami mieszkańcy. Najbardziej liczy się tu dobre jedzenie, sport i kultura (zarówno „wysoka”, jak i „niska”).

Jednakże skupmy się na postaci z pocztówki. Mylnie oceniłam ów postać jako dziewczynkę, ponieważ jest to chłopiec, co więcej jest nim najsłynniejszy gitarzysta XX wieku, urodzony właśnie w Australii w Melbourne. Podobno jest sławny, choć ja o nim nigdy nie słyszałam, ale nie musiałam - nie interesowałam się nigdy gitarą i ich "użytkownikami".  Przyznam,że pocztówka była by fajniejsza gdyby nie było tam tylko wolnego białego miejsca. To istna profanacja ! No ale , nie marudzę - jest pierwsza pocztówka z Australii i jaka by nie była, jestem happy :)

Znaczek...mmmm : )