Alpy Włoskie rozciągają się pomiędzy Alpami Julijskimi na wschodzie kraju i Alpami Nadmorskimi na zachodzie kraju (gdzie Alpy Włoskie wyznaczają granicę między Alpami Zachodnimi i Wschodnimi). Krajobraz włoskich Alp jest wyjątkowo zróżnicowany. Obfituje on w liczne cyrki lodowcowe, doliny boczne, ostre, ciekawe formy grzbietów, szerokie doliny. Charakterystyczne dla górskich terenów Alp jest występowanie licznych jezior, między innymi: Garda, Como, Iseo.

Klimat oraz warunki terenowe Alp sprzyjają wypoczynkowi w licznych miejscowościach. Są również doskonałym miejscem do uprawiania sportów zimowych. Ich szczególną atrakcyjność potwierdza ponadto bliskość do ciekawych terenów znajdujących się wokół jezior. Panujący tutaj łagodny klimat sprzyja letniemu wypoczynkowi. Bardzo często uprawia się tutaj również zimowe sporty, na przykład żeglarstwo.

W Alpach Włoskich możemy odwiedzić także liczne uzdrowiska: San Pellegrino Termę (Alpy Bergams-kie), Terma di Valdieri, Terma di Vinadio (Alpy Nadmorskie), Bagni di Mezzo i Bagni di Masino (Alpy Retyckie), Levico Terma (Alpy Weneckie) oraz Bagni di Rabbi (masyw Cevedale).

źródło inf. - http://www.mont-blanc.net.pl

Wenecja właściwa leży na 118 wysepkach wchodzących w skład archipelagu znajdującego się w samym środku laguny, która zamyka Zatokę Wenecką od strony zachodniej. Jej odległość od lądu wynosi 4 km, od otwartego morza 2 km ma powierzchnię 7 km2, długość nieco ponad 4 km, szerokość ok. 3 km. Miasto podzielone jest na 6 dzielnic zwanych sestieri: San Marco, Castello, Santa Croce, San Polo, Cannare-gio, Dorsoduro, Każda z nich ma własną numerację domów, poprzedzoną numerem dzielnicy. Wyjątek stanowi Wyspa Św. Heleny zabudowana po I wojnie światowej willami, których numeracja zgodna jest z ogólnie przyjętymi zasadami. Z lotu ptaka miasto ma kształt ryby przeciętej ogromną, odwróconą literą S, uformowaną przez Kanał Grandę. Najstarszą część stanowi strefa wokół mostu Rialto, gdzie na początku IX w. przeniosły się władze laguny. Tu na wysokim brzegu (rivo alto rialto) powstało pierwsze skupisko miejskie Citta di Rialto, które wkrótce przyjęło nazwę Venezia. Wenecjanie przeprowadzili najpierw wielkie roboty ziemne, przystosowując istniejący teren do potrzeb przyszłego miasta. Wykopano sieć kanałów, a ziemia z nich została zużyta do podwyższenia i wzmocnienia terenu. W ten sposób zbudowano Kanał Grandę i liczne mniejsze kanały, a powstałe w wyniku tego wysepki umocniono wbiciem wielkiej ilości grubych pali dębowych i jodłowych (sprowadzonych z lasów Dalmacji), na których ustawiano później fundamenty domów i pałaców.

Cechą charakterystyczną, a jednocześnie prawdziwym błogosławieństwem Wenecji, jest brak jezdni zatłoczonych pojazdami, pełnych hałasu i spalin. Komunikacja Wewnętrzna odbywa się drogą wodną, która tworzy sieć 150 kanałów połączonych między sobą. Głównymi arteriami są: Canal Grandę, Canale di Cannaregio i Canale delia Giudecca, którymi kursują stateczki o różnych numerach, pełniące funkcje tramwajów wodnych. Pozostałe kanały są znacznie węższe; mierzą przeciętnie 4-6 m szerokości, umożliwiając przejazd jedynie gondolom, małym motorówkom i niewielkim barkom, zaopatrującym sklepy. Małe kanały noszą charakterystyczne dla dialektu weneckiego nazwy: rio lub riello np. Rio San Barnaba. Funkcję oczyszczania kanałów spełniają częściowo przypływy i odpływy morza (2 razy dziennie), a co pewien czas przeprowadza się gruntowne oczyszczanie dróg wodnych miasta.

Wenecja i jej piękno, to przede wszystkim niezwykle położenie miedzy lazurem nieba i morza, na archipelagu ponad stu wysepek, wśród cichych wód laguny, które odbijają wytworna architekturę pałaców, kościołów i klasztorów. To właśnie jej romantyczny pejzaż, charakterystyczne morskie oświetlenie obiektów, refleksy wody i słońca były inspiracja wielkich weneckich malarzy kolorystów. Niewielka obszarem wyspa posiada bogata historie. Jej twórcami byli wybitni dożowie i kondotierzy: Piętro Orseolo, Enrico Dandolo, Francesco Morosini, Vittore Pisani, Bartolomeo Colleoni, a także dzielni kupcy-żeglarze oraz podróżnicy i odkrywcy jak Marco Polo i Alvise da Mosto. Tysiącletnia republika dożów, ongiś potęga morska, handlowa i terytorialna na wybrzeżach Adriatyku i wschodniej części Morza Śródziemnego, w latach rozkwitu była partnerem wielkich mocarstw europejskich. Jej bogactwa oraz mecenat państwa i patrycjatu nad sztukami pięknymi sprzyjały swobodnemu rozwojowi malarstwa, rzeźby, architektury, teatru i muzyki..

Miasto włoskie, leżące u podnóża Apeninów, na południowym skraju Niziny Padańskiej. Jest znanym ośrodkiem kulturalno-naukowym, z jednym z najstarszych w Europie uniwersytetów - założonym w 1088 roku, wyższą szkołą sztuk pięknych, ośrodkiem badań jądrowych, z wielką biblioteką miejską, uniwersytecką i zbiorami w konwersatorium. Symbolem miasta jest stojąca na środku Piazza del Nettuno fontanna Neptuna z 1566 roku, do której turyści wrzucają monety.

Bolonia jest eklektyczna - gwarna i spokojna, czerwona i zielona. Jest jednym z najpiękniejszych włoskich miast. Atmosferą, zabytkami i wieloma atrakcjami przyciąga rzesze turystów. Jest pełna starych ceglanych budynków, pałaców i skwerów otoczonych portykami w kolorze ochry. Centrum miasta jest bardzo zwarte, a jego układ ma średniowieczny rodowód. Jedna z głównych ulic centrum jest zawsze zatłoczona. Pełno tu kin i barów. Na jej końcu jest Piazza Maggiore skąd promieniście rozchodzi się sieć ulic. Stoją przy nich domy z czerwonej cegły, przyozdobione balkonami i kryte czerwoną dachówką. Można tu trafić na wędrownych kuglarzy, połykaczy ognia, obcojęzyczne chóry, które ustawiają się na stopniach bazyliki San Petronio. Piazza Maggiore ma też swoją tajemnicę. Skrywają ją odcienia Palazzo del Podesta, po lewej ręce Neptuna. Jedna osoba staje pod sklepieniem twarzą do ściany, druga w przeciwnym rogu, oddalonym o parę metrów. Mówią szeptem do ściany i się słyszą. Zjawisko jest niewytłumaczone. Na ulicach Starego Miasta niezapomniane wrażenie robią wysokie, sklepione arkady. Większość zabytków skupia się w śródmieściu, a jego życie najbardziej tętni przy Piazza Maggiore i Piazza del Nettuno. Wznoszą się tu najważniejsze budowle Bolonii. Najważniejszą jest najpiękniejsza w całych Włoszech ceglana gotycka budowla, kościół San Petronio. W pierwotnych planach świątynia miała być większa od Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Jednak pieniądze i grunt pod nawę boczną zostały przeznaczone przez bolońskiego legata papieskiego na budowę nowego uniwersytetu. W muzeum bazyliki wystawiona jest makieta oryginalnego projektu. W świątyni, nad centralnym portalem umieszczona jest piękna rzeźba Jacopa della Querci - Madonna z Dzieciątkiem. W bocznej kaplicy kryją się prawdziwe skarby-dzieła, m.in. XV-wieczne freski Giovanniego da Modena. Ołtarz kościoła jest złocony, a wykonał go Jacop di Paolo. Do posadzki brązowego południka umocowany jest zegar astronomiczny, będący najdziwniejszym zabytkiem. Poprzez specjalny otwór w dachu, pada nań promień słońca. Kolejną budowlą jest Palazzo Re Enzo, w którym stronnicy papiescy od 1249 roku przez dwadzieścia lat więzili króla Sycylii, Enzo. I w końcu Palazzo Comunale - z ciężkimi nabijanymi ćwiekami drzwiami, umocnione przyporami i podziurawione otworami pochodzącymi z pierwotnego rusztowania. Obok Pałacu Enzo stoi wzniesiony na zlecenie rodziny Bentivoglio, władającej miastem w XV wieku, aż do przywrócenia władzy papieskiej, Palazzo Podesta. W Pałacu tym mieszkała królowa Polski, żona Jana III Sobieskiego - Maria Kazimiera Sobieska. W jego zachodniej części nie trudno zauważyć Palazzo Comunale z dużym posągiem papieża Grzegorza XIII. Kolejnym bolońskim pałacem jest bogato zdobionym Pałac Notariuszy z XIV wieku, upamiętniający bolońskich prawników, tworzących w średniowieczu podstawy współczesnego prawa europejskiego.

Kalabria jest regionem dopiero odkrywanym dla turystki. Wspaniały klimat, piękne krajobrazy z bujną, śródziemnomorską roślinnością, stromo opadające ku morzu góry, plaże w skalistych zatokach, malownicze miasteczka stwarzają niepowtarzalną atmosferę dla wszystkich szukających wypoczynku z dala od zatłoczonych, hałaśliwych ośrodków turystycznych. 

Kalabria oblana jest krystalicznymi wodami: od zachodu Morza Tyrreńskiego, a od południa i wschodu Morza Jońskiego. Rejon Capo Vaticano - przepięknego przylądka, to urwiste skały i małe plaże w zatoczkach aż do Scilly. Na pólnocy plaże są piaszczyste, kamieniste natomiast od strony Morza Jońskiego, raczej długie piaszczyste z odcinkami plaży żwirowej i kamienistej. Tylko na krótkich odcinkach przylądków zauważyć dają się skaliste urwiska. Można również spotkać plaże ciemne, wulkaniczne- powstałe w wyniku działalności aktywnego wulkanu Stromboli.

Kalabria w porównaniu z resztą Włoch nie może poszczycić się szeroko znanymi zabytkami. Nie oznacza jednak to, że nie ma tu czego oglądać. Najbardziej charakterystyczne są zamki i miasta, położone malowniczo na szczytach gór dość odległych od morza.

Milan (Mediolan) jest uważany za drugą stolicę Włoch. Jest jednym z najbardziej znanych miast na świecie. Sklepy są tu fantastyczne i jest to idealne miejsce, aby spędzić cały weekend na zakupach. W Milanie są świetne restauracje; Włoskie, Francuskie a także inne kuchnie z szerokim wyborem win i innych napoi. W nocy Milan budzi się do życia, ludzie przychodzą do barów, kawiarni i nocnych klubów gdzie bawią się do rana. Jest tu również wiele zabytków kultury takich jak cudowna katedra Brera, galerie sztuki oraz Ostatnia Wieczerza Leonarda. Mimo, że większość turystów przyjeżdża tu na zakupy, warto odwiedzić Galerie Vittorio Emanuele z butikami sławnych projektantów mody. W Milanie czynne są również markety na świeżym powietrzu, dla łowców okazyjnych cen. Wybór hoteli jest ogromny jest dużo oferujących tanie noclegi. 

Francesco Baracca był asem przestrzeni, najskuteczniejszym włoskim pilotem I wojny światowej. Autor 34 zwycięstw powietrznych. W maju 1915 roku Włochy wypowiedziały wojnę Austro-Węgrom, przystępując do I wojny światowej po stronie Ententy. Francessco rozpoczął karierę pilota myśliwskiego na samolotach Nieuport 11. Mogłabym wspomnieć tu o wszystkich samolotach tego okresu, które udało mu się zmusić do lądowania lub ustrzelić. Ale chciałabym się skupić tu na znanym chyba wszystkim Logo Ferrari jakie odnajdujemy na tej pocztówce. Chyba każda, nawet ta szerokim łukiem omijająca wyścigi osoba kojarzy symbol wierzgającego, czarnego konia z marką Ferrari - produkującą jedne z najszybszych i najpiękniejszych cywilnych aut sportowych. Scuderia Ferrari to czternastokrotny zdobywca tytułu mistrzowskiego wśród konstruktorów, poza tym jeździ dla nich najlepszy kierowca ostatnich lat - zdobywca najwyższej w historii ilości tytułów mistrzowskich - siedem, Michael Schumacher.  

Doszukujecie się teraz powiązania skąd owe logo odnalazło się na Ferrari i co ma wspólnego z Francessco? Poniżej tkwi cała odpowiedź...

Lago Trasimeno, czyli Jezioro Trazimeńskie jest jezioro tektonicznym w środkowych Włoszech, w Umbrii. Największe na Półwyspie Apenińskim. Ma podziemne połączenie z Tybrem, na dodatek  zabagnione. Wykorzystywane jest głównie do rybołówstwa.

 Z ciekawostek dodam,że 24 czerwca 217 p.n.e. nad Jeziorem Trazymeńskim miała miejsce ważna bitwa II wojny punickiej, w której wojska Hannibala rozgromiły wojska rzymskie.

Dawno temu mała Cleo otrzymała wielkiego pluszowego misia od Ojca Chrzestnego. Niestety nie dożył roku. Jej kochany najstarszy brat, lubił rozbierać wszystko na części, myślał,że i w tym wielkim misiu znajdą się jakieś kabelki, śrubki, druciki itd... Rozczarował się wielce ,gdy znalazł tam tylko watę. Niestety misiu nie przeżył tej jakże fascynującej i odkrywczej operacji. Po latach, kiedy to już Cleo stała się Pannicą  do wzięcia, poznała pewnego Amanta, którego widziała 2 razy w życiu, lecz ów amant lubił jej robić niespodzianki i z daleka ( z mazowieckiego do pomorskiego) przysłał jej wielką kartonową pakę , a w niej wielki Brązowy Misio! Jaka to była radość, kiedy zobaczyła go po raz pierwszy i jaki smutek kiedy nie mogła go zabrać ze sobą do IE ;) Jednak w ramach rekompensaty otrzymała dwa mniejsze, które jej do dziś wiernie towarzyszą ;)

Ale nie o tym...wspominki przywołała mi ta pocztówka 

...

Pocztówka z private swap. Napisala do mnie miła włoszka okazując aprobate wymiany, zatem i tak się stało. Przyznam ,ze spodziewałm sie innego widoku. Nie jestem fanką Kosciołów tym bardziej od środka. Jednakze tego nadawczyni nie mogła wiedziec , poniewaz nie okresliłysmy naszych preferencji. W tym Kosciele Angela brała swój ślub :)

Grazie Angela.