Pocztówka przywędrowała z Rosji, z miejsca, z którego, jak twierdzi nadawca, jest słynne z bitwy o Kursk. Na zdjeciu znajduje się żołnierz trzymający pistolet w dłoni, kilka sekund przed jego śmiercią. Autorem jest znany fotograf  z okresu II Wojny Światowej - Max Alpert. Samo zdjecie nosi tytuł "Combat" i prawdopodobnie zostało zrobione 12 lipca 1942 roku. 

Ostatnio na rynku pokazały się piękne drewniane małe małpki, zaprojektowane przez Kaya Bojesena. Taka drewniana dekoracja, lub jak kto woli zabawka, zaprojektowana została z długimi, chwytnymi łapkami, tak aby można ją zawiesić np. na półce. Dekoracja dość charakterystyczna, a cała wesoła prezencja zwierzęcia sprawiała... że chce się małpować - i to we wnętrzu ;) 

 Dlaczego o niej wspomniam? Poniższa pocztówka przywołała mi ją od razu na myśl. Ta mała małpka jest bowiem niezwykle urocza i aż chciałoby się ją zabrać ze sobą. Słodka prawda?

Wszystkie produkty z kolekcji Kay Bojesen to projekty z duszą. Drewniane zabawki zaprojektowane lata temu przez znanego, duńskiego projektanta, mają na celu obudzić w swoich użytkownikach dziecko, przywołać wspomnienia z najmłodszych lat i skłonić do beztroskiego podziwiania zabawnych form. 

Rozciąga się po obu stronach cieśniny morskiej Bosfor, od północnego wybrzeża Morza Marmara do południowego wybrzeża Morza Czarnego. Położenie zarówno w europejskiej Tracji, jak i azjatyckiej Bitynii sprawia, że Stambuł jest jedną z dwóch (obok rosyjskiego miasta Magnitogorsk) metropolii świata znajdujących się na dwóch kontynentach.

Stambuł to również jedno z największych miast świata i najludniejsze miasto Europy, stolica prowincji İstanbul. Rozwinięty ośrodek przemysłowy, wytwarzający około ¼ produkcji kraju. Główne centrum finansowe Turcji, siedziba kilkudziesięciu banków i giełdy papierów wartościowych. Siedziba pięciu uniwersytetów, z których najstarszy – Uniwersytet Stambulski – został założony w 1453 roku.

Budowa "Reichstag" została zakończona w 1894 roku po niemieckiej jedności narodowej i ustanowienia Rzeszy Niemieckiej w 1871 roku. Ten neorenesansowy budynek został zbudowany w latach 1884–1894 według projektu Paula Wallota. Po zjednoczenie Niemiec w dniu 3 października 1990 roku Bundestag (niemiecki parlament federalny) zdecydował aby rok później  Reichstag uznano za siedzibę Parlamentu w Berlinie. 

Budynek Reichstagu był zaprojektowany, by spełniać funkcje parlamentu. W centralnej części gmachu znajdowała się sala plenarna dla 397 parlamentarzystów.

Mur berliński został zbudowany w 1961 roku przez rząd NRD. Wkrótce po wzniesieniu muru prezydent USA John F. Kennedy wyznaczył trzech amerykańskich żołnierzy do punktów kontrolnych ustawionych wzdłuż korpusu dyplomatycznego i sprzymierzonych wojsk. Checkpoint Charlie był najbardziej znany z tej trójki.

Nazwa Checkpoint Charlie pochodzi z alfabetu - litery a, b i c. Zostały one oznaczone nazwą Alpha, Bravo i Charlie. Przed 1962 ten punkt kontrolny był jedynym miejscem, przez który mogli przejść cudzoziemcy, którzy chcieli odwiedzić Berlin Zachodni. 

Od upadku Muru Berlińskiego, Brama Brandenburska stała się symbolem zjednoczenia Niemiec. Pariser Platz, opuszczony obszar w czasie zimnej wojny, został odbudowany i odzyskał swoją świetność w 19 wieku. 

Brama Brandenburska znajduje się na Unter den Linden, przy głównym bulwarze w Berlinie. Stanowiła ona pierwotnie część muru wokół Berlina i była głównym dostępem do miasta. Jest to jedyna brama, która pozostało z dawnych murów obronnych. 

Monumentalna brama została zaprojektowana przez Carla Gottharda na prośbę cesarza Wilhelma II. Konstrukcja bramy, 65,5 m szerokości i 28 metrów wysokości została oparta na Propyleje, bramy  Akropolu w Atenach. Została zbudowana w latach 1778 1791 i zastąpiła starą bramę miasta. Potrzebne były kolejne cztery lata, aby zakończyć dekoracje, w tym również elementy przedstawiające wydarzenia z mitologii greckiej.

Poznaj historię tysięcy lat pięknego portu nad Bałtykiem. Spójrz Neptunowi, bogu morza, w oczy i pomachaj pani w okienku. Wybierz się na spacer w dół ulicy Długi Targ i na Dwór Artusa, lub powędruj śladami głównego bohatera Güntera Grassa "Blaszany bębenek" i popatrz na gwiazdy Heweliusza. Posmakuj autentycznej rewolucji poprzez poznanie początków z okresu narodzin Solidarności. Czy to nie brzmi na tyle zachęcająco, aby poznać Gdańsk?

W "złotym wieku" miasto cieszyło się szczególnym statusem republiki miejskiej, a także tytułem kulturalnym i grup etnicznych. Atmosferę tolerancji i bogactwa zbudował na rozwoju handlu, kultury, nauki i sztuki, która nieustannie rozkwitała. Dziś dzieła wybitnych mistrzów gdańskich można podziwiać w muzeach, kościołach i galeriach. Zbiory te, jak również zabytki z urokliwym świadectwem tysiącletniego dalszego istnienia miasta.

Natura daje wiele możliwości wykorzystania swojego potencjału w codziennym życiu. Jednym z takich naturalnych, przydatnych nam elementów jest kora drzewna.

Kora drzewna jest odpadem z przemysłu drzewnego. Wykorzystywana jest głównie w ogrodnictwie. Jako materiał budowlany nie ma żadnych zastosowań. Jest natomiast świetnym materiałem dekoracyjnym, ułatwia również uprawę roślin. Stanowi dla nich barierę przed chorobotwórczymi grzybami i bakteriami. A także zabezpiecza je przed szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi.

Korą można wykładać ścieżki, rabatki w ogrodzie podjazdy. Można ją również wykorzystywać jako ściółkę dla gatunków lubiących kwaśną glebę (są to najczęściej duże drzewa i krzewy). Jest to możliwe dzięki temu, że świeża kora nie zawiera dużo azotu ani grzybów.
Kora jest świetną wyściółką. Kora z drzew iglastych i liściastych nadaje się idealnie dla roślin kwasolubnych, a jej związki zapobiegają rozwojowi grzybów, które stanowią duże zagrożenie np. dla iglaków. Do odkwaszenia gleby można użyć kory bukowej (zwiera wapń). Zatrzymuje rozwój chwastów, utrzymuje wilgoć w glebie, chroni przed mrozem, a wiosną przed przedwczesnym rozkwitem roślin. Jest to spowodowane niską kwasowością tej kory (pH 4,5 – 5,5).

Pierwsze wyobrażenia aniołów istniały w starożytnym Egipcie i Babilonii. W religiach tych cywilizacji były całe zastępy duchów i istot, będących pośrednikami między bogami a człowiekiem. Często przedstawiano je jako uskrzydlone zwierzęta z ludzkimi twarzami. Starożytnym aniołom przypisywano pewien rodzaj cielesności, co znajduje potwierdzenie w apokryficznej Księdze Henocha. Anioły tam występujące płodziły dzieci, odczuwały głód i pragnienie. 

W czasach nowożytnych do tej koncepcji aniołów powrócił Emanuel Swedenborg.

Aniołowie często występują w Starym Testamencie (np. Rdz. 3, 24; księgi prorockie). Biblia nie mówi jednak wiele o naturze i rodzajach tych bytów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w pismach kabalistycznych oraz w apokryfach. Chrześcijaństwo „odziedziczyło" wiarę w anioły po judaizmie. W pierwszych wiekach wśród Ojców Kościoła istniały pewne spory co do natury tych bytów. Np. Grzegorz z Nazjanzu, Jan z Damaszku czy Bazyli Wielki wyobrażali anioły jako istoty eteryczno-ogniste. Jeszcze na Soborze Nicejskim II w 787 przypisywano im subtelne ciała. Ostatecznie kwestię tę rozstrzygnął Tomasz z Akwinu. Według niego (i teologii katolickiej) anioły to duchy mające wolną wolę, ale nie mające ciała, a sama nazwa "anioł" nie oznacza natury lecz funkcję.

Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał,

stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.

Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice,

i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.

a miłości bym nie miał, byłbym niczym.

I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie,

lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał.

Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;  nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.

Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy,we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. [...] List do Koryntian.

Myślę, że to słowa wyrażają wszystko to jak można zdefiniować pojęcie miłości, nie potrzeba więcej słów, więc zostawiam Was tylko z miłosnymi pocztówkami i życzę udanych Walentynek :)

Od 95 lat w Nijmegen odbywa się największe na świecie wydarzenie typu "walking event". Wraz z towarzyszącymi mu festiwalami niezmiennie przyciąga ono ludzi z całego świata.

Cały marsz trwa łącznie cztery dni. Rozpoczyna się w Nijmegen, zawsze w trzeci wtorek lipca. Uczestnicy są podzieleni na grupy, które przechodzą określone dystanse.
 Dla uczestników cywilnych norma wynosi 30, 40 lub 50 km na dzień. Służby wojskowe mają do przemaszerowania 40 km codziennie, w mundurze i z plecakiem ważącym co najmniej 10 kg.

Każdego dnia uczestnicy przechodzą przez inne miasto – od nich biorą nazwy poszczególne dni marszu. Elst przypada na pierwszy dzień, Wijchen na drugi, Groesbeek na trzeci, a Cujik na czwarty. Marsz kończy się w Nijmegen. Piechurzy wchodzący do miasta przez Sint Annastraat są obsypywani kwiatami przez mieszkańców. Zwyczaj ten pochodzi z czasów walk gladiatorów, dlatego też ulica nazywana jest Via Gladiola.

Istiklal Caddesi (Aleja Niepodległości) jest jedną z najbardziej znanych ulic w Stambule w Turcji, odwiedza ją dziennie blisko 3 mln osób w ciągu weekendu . Położona jest w zabytkowej dzielnicy Beyoğlu , położony jest bardzo elegancki deptak, którego granica sięga około trzech kilometrów długości. Na ulicy mieszczą się ekskluzywne butiki, sklepy muzyczne, księgarnie, galerie sztuki, kina, teatry, biblioteki, kawiarnie, puby, kluby nocne z muzyką na żywo , historyczne cukierni i restauracje. 

Tętni nieustannie życiem od świtu do zmroku. 

Na zdjęciu Ulica Niepodległości z roku 1930. 

Poznańskie muzeum istnieje od 1857 roku. Miano Narodowego nosi od roku 1950.

2. Defilada Wojsk Wielkopolskich przed Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim, 27 października 1919r.

Urodziła się 13 listopada 1806 r. w Wilnie w szlacheckiej rodzinie o tradycjach patriotycznych.

Kilka lat później jej rodzice rozstali się i wyjechała z matką do należącego do krewnych majątku Liksna koło Dyneburga (obecna Łotwa), gdzie wychowywała się i kształciła wspólnie z dwoma kuzynami. Interesowała się literaturą i historią, pisała wiersze, a także jeździła konno, ćwiczyła fechtunek i polowała. Odbyła również liczne podróże po terenie dzisiejszej Polski, Litwy i Białorusi.

Z pobudek patriotycznych odrzuciła oświadczyny zamożnego rosyjskiego inżyniera. W 1830 r. ciężko przeżyła śmierć matki. Na wieść o wybuchu powstania nawoływała do podjęcia walki na Litwie, ale - jako kobietę - odsunięto ją od decyzji. Po uzyskaniu obietnicy wsparcia od adeptów miejscowej szkoły podchorążych w Dyneburgu, gdzie kształcili się jej dwaj krewniacy, opracowała plan zdobycia miasta. Szansa powstała, gdy w marcu 1831 r. oddział Juliusza Grużewskiego pokonał Rosjan stacjonujących w miejscowości Rosienie, co stało się sygnałem do powstania na Litwie.

Plater obcięła włosy i uzbrojona, w męskim stroju, razem z przyjaciółką Marią Prószyńską, utworzyła kilkusetosobowy powstańczy oddział, w skład którego weszli strzelcy, kawalerzyści i kosynierzy. W drodze do Dyneburga zbierała kolejnych ochotników i stoczyła kilka zwycięskich starć z siłami rosyjskimi. Jednak wobec przewagi przeciwnika, nie zdecydowała się na atak na miasto, a jej zdziesiątkowany oddział dołączył do formacji powstańczej dowodzonej przez jej krewnego. Sama Emilia zaczęła cieszyć się sympatią i szacunkiem żołnierzy, którzy docenili jej waleczność.

Czy jednego dnia możesz zobaczyć Krzywą Wieżę z Pizy, dymiący Wezuwiusz, Wieżę Eiffle’a, 

Big Bena i gdański Dwór Artusa?! 

Oczywiście! Ale tylko w Brukseli! :)

„Stolica Europy”, w której znajdują się siedziby najważniejszych instytucji Unii Europejskiej, od 25 lat zachwyca młodszych i starszych turystów oryginalnym parkiem miniatur – Mini Europa. Znajdują się w nim najbardziej znane budowle ze wszystkich państw członkowskich, a także charakterystyczne symbole, wskazujące na różnorodność europejskiej historii, kultury i dorobku cywilizacyjnego.

Kobiety podobno kochają perły :)

Nie wiem, czy do końca jest to prawdą. Kobietą jestem, lecz z perłami nie mam nic wspolnego. 

Choć może byłoby inaczej gdybym była celebrytką i żyła w bogatym świecie gwiazd i biznesu :)

Poki co, w swoim zbiorze biżuterii pereł w żadnym wypadku nie potrzebuje.

 Niegdyś nieodzowny element pracy każdej sekretarki/sekretarza/pisarza/korespondenta etc... 

Dziś pojęcie maszyny do pisania odeszło do lamusa.

Antyk, coś co warto mieć po to aby kurz zbierało:)

Niemniej jednak wzbudzające sentyment i przyciągające wzrok. 

Stworzona przez Amerykanina, Christopher Latham Sholes, 

który  skonstruował w 1867 roku jej pierwszy użyteczny model.

A wiecie, że jednym z pierwszych użytkowników maszyny do pisania był Mark Twain? :)

Nie? To teraz już wiecie.

Pisał na niej swe pierwsze utwory.

Nieśmiertelność. 

Powiadają, ze nie istnieje, że nie ma ludzi nieśmiertelnych... 

Czy mają rację? Mają. 

Nikt nie żyje wiecznie, ale pamięć o kimś żyć wiecznie może ! 

Tak jest w przypadku nie tylko wielkich uczonych i odkrywców, ale i muzyków. 

Nieśmiertelny Elwis, czy Michael Jackson.

W tym gronie znajduję się również 2 Pac z zupełnie innego gatunku muzycznego. 

A dokładnie Tupac Amaru Shakur, bo to jego prawdziwe imię.

Mało jednak kto wie, że Tupac był nie tylko amerykańskim raperem, ale także poetą, aktorem i aktywistą społecznym. 

Od najmłodszych lat występował na scenie , uczył się baletu , aktorstwa i poezji. 

Ukazał się nawet tomik wierszy Tupaca pt. The Rose That Grew from Concrete, czyli Róża, która wyrosła na betonie.

Niestety problemy rodzinne szybko nauczyły go dorosłego życia i radzenia sobie samemu.

Nie mając dobrych wzorców, wychowany przez ulicę, sam nie należał do grzecznych chłopców, niemniej jednak talentu odmówić mu nie można. 

Zmarł w wieku 25 lat w University Medical Center 13 września na skutek odniesionych ran w wyniku zamachu na jego zycie.

Sprawa morderstwa Tupaca wciąż zostaje nierozwiązana i brak jest jakiegokolwiek znacznego postępu w niej.

Tupac był zapalonym czytelnikiem. Inspirował się wieloma pisarzami, takimi jak: William Shakespeare, Niccolò Machiavelli, Donald Goines, Sun Zi, Kurt Vonnegut, Michaił Bakunin, Maya Angelou, Alice Walker i Khalil Gibran. Michael Eric Dyson w swojej książce Holler If You Hear Me: Searching for Tupac Shakur opisał jak podczas wizyty w domu przyjaciółki i promotorki Tupaca, Leili Steinberg, odnalazł "morze książek", które należały kiedyś do rapera.