Stolica Szwecji, Sztokholm, to miasto tysiąca wysp. Nad wodą znajdują się ważne zabytki i atrakcje Sztokholmu - pałace, rezydencje, eleganckie sklepy, kawiarnie i warte polecenia miejsca rozrywki przy brukowanych uliczkach.

Co warto zobaczyć w Sztokholmie?

Szwedzka pisarka Selma Lagerlof nazwała Sztokholm miastem pływającym na wodzie. Miejscem, w którym najlepiej można przekonać się o słuszności tej nazwy, jest platforma widokowa na szczycie 155-metrowej wieży telewizyjnej Kaknastornet. W dole roztacza się piękna panorama Sztokholmu z błękitnymi wodami, błyszczącymi bryłami nowoczesnych biurowców i czerwonymi dachami starówki. Jednym z ważniejszych punktów Sztokholmu jest dominujący w miejskim pejzażu Stadhuset, czyli ratusz. Wieża ratuszowa mierzy 105 m wysokości, a na jej szczycie lśnią złotem Tre Kronor, trzy złote korony będące symbolem Sztokholmu i Szwecji.

Historia stolicy Szwecji zaczyna się przed XIII w. na Galma Stan, czyli starym mieście, które do dziś zachowało średniowieczny charakter. Najlepszym punktem rozpoczęcia zwiedzania jest Stortorget, główny plac Starego Miasta, z którego wąskie uliczki rozchodzą się w różnych kierunkach. Krótki spacer ze Stortorget prowadzi do Storkyrkan, ponurej katedry, która jest najstarszą budowlą Starego Miasta.

Stockholm Globe Arena, a tak właściwie Ericsson Globe , została wybudowana z myślą o mistrzostwach świata w hokeju na lodzie mężczyzn. Oddano ją do użytku 19 lutego 1989. 

Wówczas był to największy sferyczny budynek na świecie. I trzeba przyznać, ze do tej pory wygląda imponująco ze względu na kształt projektu. O czym sama mogłam się kiedyś przekonać :) 

Szwecja to jeden z najpiekniejszych krajów jakie widziałam, a Sztokholm zdecydowanie polecam odwiedzić. 

Budynek ma średnicę 110 m i 85 m wysokości, a jego objętość wynosi 600 000 m³ Konstrukcja ze stali, betonu i szkła spoczywa na 48 wygiętych stalowych filarach.

„Wenecja Północy”, „miasto na wodzie” to jedne z wielu określeń, które oddają niezwykły urok tego miasta. Sztokholm jest zbudowany na czternastu wyspach połączonych ze sobą 53 mostami oraz lądem stałym nad zatoką Saltsjön (Morze Bałtyckie) i jeziorem Melar (szw. Mälaren) wraz z łączącą je cieśniną Norrström. Ciągnący się na wschód od miasta archipelag wysp obejmuje ich około 24 tysięce. Sztokholm jest dziś metropolią, która wraz z zespołem miejskim liczy prawie 1,5 miliona mieszkańców. Jest miastem prężnie rozwijającym się w sensie gospodarczym, turystycznym i kulturalnym, nieustannie zachwyca przestrzenią, przyrodą oraz historią, która daje o sobie znać na każdym kroku. Ze 188 km² powierzchni miasta zaledwie jedną trzecią stanowi teren zabudowany, pozostałe woda, lasy i parki.

Sztokholm dysponuje dwoma międzynarodowymi lotniskami: Arlanda (40 km od miasta) oraz Bromma (8 km). Do Sztokholmu można też dostać się drogą morską. Promy z Polski (konkretniej z Gdańska) cumują w porcie Nynäshamn. Można powiedzieć, że Sztokholm jest miastem prawdziwie europejskim. Świadczą o tym także jego liczne miasta partnerskie, np. Belgrad, Berlin, Helsinki, Londyn, Paryż, czy Warszawa.

Sztokholm jest jednak geograficznie oddalony od centrum Europy. Z powodu położenia na północy jego klimat jest silnie zróżnicowany, w zależności od pory roku. W czasie zimy dzień trwa około sześciu godzin. Natomiast w czerwcu czas ten sięga nawet 18 godzin. Z tego powodu, w Sztokholmie są ciepłe lata i mroźne zimy. Także to wpływa na to, iż pomimo bycia stolicą Szwecji i największym jej miastem, o największym zaludnieniu (3 218 os./km²) Sztokholm jest miastem bardzo spokojnym. Można odnieść wrażenie, że życie toczy się tu powoli, charakterystycznym dla Skandynawi rytmem.

Kiedy na ekrany kin wszedł film „Mamma mia” równie dużo mówiło się o znakomitej kreacji Meryl Streep, co o ciągle porywającej muzyce szwedzkiego zespołu „Abba”. Gdyby ktoś nie wiedział skąd grupa pochodzi, to chyba by się nie domyślił. Muzyka idealnie pasowała do gorącej greckiej wyspy otoczonej lazurowym morzem, skąpanej w słońcu. Czy to możliwe, że to piosenki zimnych Szwedów? A może Szwedzi tacy zimni nie są? W końcu „Roxette” też nie grał smętnych kawałków. Podobnie jak „Ace of base”. 

Szwedzi zimni nie są, choć trochę trzymają na dystans. Nie ma mowy o całowaniu na powitanie, ani też o spóźnieniach. Nawet jeśli to tylko pięć minut, należy przeprosić i wytłumaczyć się. Inaczej jest jednak, gdy chodzi o przyjaciół, a szczególnie o rodzinę. Dla Szwedów to dobro najwyższe, wspólne posiłki – święte. Wszyscy słyszeli o bezstresowym wychowaniu. To właśnie szwedzki pomysł pedagogiczny. Rzeczywiście najczęściej stosuje się wychowanie z dużą dozą wolności, ale pewne rzeczy wpajane są małym Szwedom bezwzględnie. Na przykład utrzymywanie czystości. Schludność miast, dworców kolejowych, parków robi na Polakach duże wrażenie. Podobnie jest z dbaniem o zdrowie. Mimo że dzieci w Szwecji, jak ich rówieśnicy na całym świcie, uwielbiają słodycze, to jedzą je tylko w weekendy. Od maleńkości wpaja im się, że cukier niszczy zęby. Jeśli wybierzemy się do Szwecji z dziećmi, nie będą się nudziły. Na Wyspie Ölandna znajdziemy ZOO, park rozrywki, wyspę piratów, park dinozaurów, park baśni i legend, cyrk oraz różnego rodzaju baseny i zjeżdżalnie wodne. W Liseborgu można zaszaleć w największym w Skandynawii wesołym miasteczku, jednej z głównych atrakcji Göteborga. Ze 146-metrową wieży widać panoramę miasta i całą okolicę. Niezapomniana będzie wizyta w świecie Astrid Lindgren, po którym oprowadza sama Pipi Langstrump. W tych wszystkich miejscach jest tak ciekawie, że dorośli też się nie nudzą.

Szwedzi bardzo dbają o przyrodę, ekologię, nie znajdziemy w tym kraju wybetonowanych przestrzeni, wszędzie gdzie można wprowadza się naturę, najlepiej, żeby zaglądała w okna. Gdy jednak chcemy spotkać się bliżej ze skandynawską przyrodą, najlepiej udać się na północ. W mieście Kiruna znajduje się Hotel Lodowy, zbudowany w całości z lodu i śniegu. Zrobione są z tych surowców ściany, łóżka, krzesła i stoły. Podobno gościom nie jest zimno, bo śpią pod prawdziwą skórą renifera. Niezapomniane wrażenia czekają też na nas w wiosce Gasa, gdzie znajduje się leśne gospodarstwo Lapończyków. Zgłębimy tam tajniki zajmowania się reniferami, zjemy suszone mięso tych zwierząt i poznamy kulturę Lapończyków, czyli Saamów.

Za oknami biało, śniegowa kołderka opatuliła jesienne zlote liście, nie pozostawiając śladu po dobrodziejstwie jesiennej aury. Biel dominacją dzisiejszego okna na świat. Nie ma kolorów, nie ma szalonego wiatru i deszczowych łez stukajacych w parapet. Ale mam tu coś co pozwala przetrwać jesieni, mam tu coś co przypomina mi jej kolorystykę i moment zadumania nad zyciem. Lekka chwila nostalgii nad przemijaniem ubrana w zielono-złotą barwę.... 

W Szwecji mieszka ok. 9 milionów mieszkańców, z czego większość zamieszkuje południową część kraju. Skupieni są wokół większych miast rejonu: Malmo i Goteborga. Szwecja południowa ma bardzo wiele do zaoferowana nawet najbardziej wymagającym turystom, wspaniałe zabytki, perły architektury, muzea pełne drogocennych i ciekawych eksponatów, ale co ważniejsze ma zupełnie darmową atrakcję: przyrodę. Ekologia jest dla Szwedów jak religia, wyznaje ją każdy, od najmłodszych lat. I to się opłaca, bo przyroda oddaje im z nawiązką.

10 km od portowego miasteczka Ystad znajduje się skarb szwedzkiej archeologii - Ales stenar, są to ogromne kamienie ułożone na kształt łodzi długiej na 67 metrów i szerokiej na 9 metrów, dziób łodzi zwrócony jest w kierunku morza. Ales stenar znajdują się w pobliżu rybackiej wioski - Kaseberga. Nad przeznaczeniem i datą powstania Ales stenar ciągle jeszcze debatują historycy i archeolodzy, jedna z opinii brzmi, że jest to miejsce pochówku wodza a inna, że kamienie są swego rodzaju zegarem słonecznym, ich ułożenie powoduje, że 21 czerwca i 22 grudnia światło słoneczne przechodzi przez jedne z końców łodzi. Jaka jest prawda, nie wiadomo. Jedno jest pewne, położone na wzgórzu przy morskim wybrzeżu Ales stenar robią wrażenie i warto na własne oczy zobaczyć ten namacalny ślad przeszłości.

Moja pierwsza pocztówka ze Szwecji i do tego taki rarytas. Wystarczy na nią spojrzeć aby poczuć aromat kawy. A poranek to najpiękniejsza pora dnia i tak naprawdę najlepiej zdają sobie z tego sprawę mieszkańcy Francji i Włoch. My oraz inne narody bierzemy od kilkunastu lat z nich przykład. A więc bonjour moi drodzy :) Jedźmy croissanta i pijmy wyśmienite cappuccino!