Mrągowo położone jest pośród zieleni lasów i błękitu wód jezior Pojezierza Mrągowskiego. Piękne kamieniczki, parki posiadające swoją h...

Mrągowo położone jest pośród zieleni lasów i błękitu wód jezior Pojezierza Mrągowskiego. Piękne kamieniczki, parki posiadające swoją historię, aleje i kwieciste łąki okalające miasto, odbijają się w taflach kilku jezior, z których jeziora Juno, Czos oraz Czarne pojawiają się najczęściej we wspomnieniach turystów.

Mrągowo jest miastem Festiwali i koncertów. Koncertowy sezon rozpoczyna się już na początku lipca, kiedy to z całej Polski przyjeżdżają kabarety i doskonali prześmiewcy na Mazurską Noc Kabaretową.

Jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w okolicach Zakopanego jest Morskie Oko. To największe jezioro w Tatrach leży w Dolinie Rybiego...

Jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc w okolicach Zakopanego jest Morskie Oko. To największe jezioro w Tatrach leży w Dolinie Rybiego Potoku w odległości około 25 km od Zakopanego. Jednak dojechać samochodem lub busem można tylko do Palenicy Białczańskiej, pozostałe 8 km trzeba pokonać pieszo lub dorożką (zimą saniami). Miejsce to zawdzięcza swoją popularność niesamowitym widokom, jakie rozciągają się na Tatry Wysoki i najwyższy szczyt – Rysy. Na skraju Morskiego znajduje się też schronisko górskie, gdzie można coś zjeść i z tarasu podziwiać otaczające widoki.

Miłość Ci wszystko wybaczy  Smutek zamieni Ci w śmiech. Miłość tak pięknie tłumaczy: Zdradę i kłamstwo i grzech. Choćbyś ją przek...

Znajdujące się po południowej stronie ratusza domki budnicze stanowią relikt dawnej zabudowy handlowej. W średniowieczu stały tu drewnian...

Znajdujące się po południowej stronie ratusza domki budnicze stanowią relikt dawnej zabudowy handlowej. W średniowieczu stały tu drewniane budy, w których sprzedawano śledzie, a także sól, świece i pochodnie oraz niektóre przedmioty codziennego użytku. W XVI w. na miejscu bud wzniesiono wąskie kamieniczki z renesansowymi podcieniami, których arkady wspierają się na wykonanych z piaskowca kolumienkach. W dolnych częściach murowanych kamieniczek mieściły się kramy, a na wyższych kondygnacjach izby mieszkalne. O właścicielach kamienic przypomina godło cechu budników umieszczone na elewacji domu nr 17 przedstawiające śledzia i trzy palmy oraz gmerk na głowicy kolumny kamienicy nr 24. Na głowicy kolumny kamienicy nr 11 odczytać można datę 1535 - zapewne wtedy wykonano prace budowlane. Zespół domków budniczych zamyka od strony południowej kamieniczka z 1538 r., zwana Kancelarią Miejską lub Domem Pisarzy. Do XVIII w. mieszkał w niej pisarz miejski, obecnie mieści się tu siedziba Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania, założonego w 1922 r. przez prezydenta Cyryla Ratajskiego. Pod arkadami sprzedają swe prace - najczęściej widoki Starego Miasta - poznańscy plastycy. Na tyłach kamieniczek budniczych biegnie ulica Kurzanoga, będąca zapewne pamiątką po stojącej tu niegdyś kamienicy o tej nazwie.

Chocim jest obecnie niewielkim miasteczkiem, liczącym zaledwie 11 tys. mieszkańców. Położony jest malowniczo nad Dniestrem. I to właśni...

Chocim jest obecnie niewielkim miasteczkiem, liczącym zaledwie 11 tys. mieszkańców. Położony jest malowniczo nad Dniestrem. I to właśnie lokalizacja Chocimia zdecydowała o roli jaką odegrała miejscowość, a zwłaszcza twierdza, w historii. Chocim został założony jeszcze w X w. Przez najbliższe trzy stulecia miasto należało kolejno do ruskich księstw: Kijowskiego, Wołyńskiego i Halicko-Włodzimierskiego. Od XIV w. Chocim przechodził w ręce mołdawskie, tureckie i polskie. Znaczenia miejscowości dodawała przede wszystkim warowna twierdza, która stała się przedmiotem zaciekłych bitew pomiędzy wojskami Rzeczypospolitej i armią turecką (w 1621 i 1673). W roku 1812 Chocim został przyłączony do Rosji, a kilka lat później otrzymał prawa miejskie. Wówczas to swoje pierwotne znaczenie straciła twierdza. W okresie międzywojennym Chocim, tak jak większosć Bukowiny znalazła się w granicach Rumunii, zaś po II wojnie światowej Chocim trafił w ręce ZSRR. Obecnie miasto leży w obwodzie Czerniowieckim na Ukrainie. 

Twierdza z potężnymi obwarowaniami widocznymi na powyższej fotografii, nad brzegiem Dniestru, skutecznie opierała się najazdom tureckim. Miejsce wielkiego zwycięstwa nad Turkami w 1621r. wojsk polskich pod wodzą hetmana Karola Chodkiewicza i kozackich pod wodzą Piotra Konaszewicza-Sahajdacznego.  

Praga - jedno z najbardziej niezwykłych miast naszej części Europy, czarodziejski świat gotyku i baroku, w którym zaklęta została przes...

Praga - jedno z najbardziej niezwykłych miast naszej części Europy, czarodziejski świat gotyku i baroku, w którym zaklęta została przeszłość. Miejsce, gdzie to, co minęło, przeplata się z teraźniejszością. Architektura tego miasta to prawdziwa encyklopedia i przekrojowy podręcznik, prowadzący poprzez style i prądy w historii sztuki. Zadziwia niezwykła atmosfera barokowych kościołów i pałaców, gotyckich wież, renesansowych, secesyjnych i kubistycznych domów mieszczańskich oraz barwny świat karczm, knajp i tancbud, w których mimo mrowia turystów każdy znajdzie swój kąt, gdzie pożywi się misą strawy i wychyli kufel wyjątkowego piwa. 

Współczesna Praga nie jest co prawda największym miastem europejskim, lecz cieszy się opinią jednej z najbardziej znanych metropolii Europy Środkowej. Liczy przeszło 1,25 mln mieszkańców, którzy żyją na obszarze ok. 500 km˛, i choć przybywający tam turyści są urzeczeni rozległością starej zabudowy, to trzeba wiedzieć, iż czeska stolica dopiero z końcem XIX w. zaczęła się rozwijać poza murami pięciu średniowiecznych części (Stare Miasto z żydowskim Josefovem, Nowe Miasto, Mała Strana, Hradczany i Wyszehrad). Miasta te stanowią największy czeski narodowy rezerwat urbanistyczny. To historyczne jądro o powierzchni 866 ha w roku 1992 zostało wpisane na Listę światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego UNESCO. Praga także należała do grupy dziewięciu miast - stolic kultury europejskiej w roku 2000. 

...tych prawdziwych, ludzkich odruchach. O tych, które skrywamy w sobie i o tych, które ujawniamy na co dzień. Emocje - kontrowersyjny tem...

...tych prawdziwych, ludzkich odruchach. O tych, które skrywamy w sobie i o tych, które ujawniamy na co dzień. Emocje - kontrowersyjny temat naszych uczuć, naszego sumienia i naszych marzeń. Bywają i zaskakujące i całkowicie przewidywalne. Czasem siedzą w ukryciu przez długi okres, czasem bywają w gorącej wodzie kąpane, nieujarzmione. Zawsze wychodzą ludziom na przeciw. Tak, emocje definitywnie rządzą naszym ludzkim światem. Nawet gdy staramy się ich nie ukazywać, same wychodzą, po pewnym czasie, z ukrycia. 

Bywają piękne i bywają smutne. Bywają okrutne ale i pełne miłości. Tak jak ludzie są różni, tak różne bywają emocje. Dlaczego o tym mówię? Otóż dlatego,że pewna przemiła Kasia, przysłała mi dwie wspaniałe pocztówki, pokazujące jakże różne postacie w sposób dobitny ukazujące emocje. Wspaniałe zróżnicowane zestawienie ludzkich charakterów, ludzkiego stanu psychicznego w danym momencie, utrwalone na wieczność w fotografii. 

Najpiękniejszym zabytkiem renesansowym w Poznaniu jest Ratusz. Zbudowano go w 1300 roku za panowania Wacława II Czeskiego. Poznański Rat...

Najpiękniejszym zabytkiem renesansowym w Poznaniu jest Ratusz. Zbudowano go w 1300 roku za panowania Wacława II Czeskiego. Poznański Ratusz był jednopiętrowym, gotyckim budynkiem. Do dziś mamy w Ratuszu piwnice z tego okresu. Kiedy trwała II wojna światowa poznański ratusz był bardzo zniszczony. W 1536 roku w mieście wybuchł wielki pożar, w którym uczestniczył także ratusz. Również w walkach o Poznań w 1945 roku ratusz poważnie ucierpiał. Wnętrze zostało uszkodzone przez wybuch bomby fosforowej, a wieża zawaliła się aż do czworobocznej, gotyckiej postawy. Codziennie od 1551 roku, o godzinie 12:00 2 koziołki na zegarze Ratuszu trykają się. Sama zaś budowla nazywany jest najpiękniejszą budowlą renesansową. 

W ratuszu obecnie odbywają się liczne koncerty, udzielane są śluby,
Najciekawsze pomieszczenia znajdują się na pierwszym piętrze. Wielka Sień (zwane też salą odrodzenia) jest jednym z najpiękniejszych wnętrz renesansowych w Polsce. Przykrywa ją bogato dekorowane kasetonowe sklepienie, wsparte na dwóch filarach. W jednym z kasetonów umieszczono herb Poznania. W zachodniej ścianie sali zachowały się dwa późnogotyckie portale z 1508. Izba Królewska o sklepieniu kolebkowym z lunetami była miejscem posiedzeń rady miejskiej nazwa jej powstała w 17 wieku i pochodzi od wiszących tu portretów królewskich. Z wagi miejskiej przeniesiony został do ratusza renesansowy kominek z 1541 roku. W izbie sądowej stoi posąg króla Stanisława Augusta, wykonany w 1791 roku. Sala ta jest nakryta renesansowym sklepieniem z połowy XVI wieku. Pomieszczenia na drugim piętrze pokryte są renesansowymi stropami z rekonstruowanymi po II wojnie światowej.  

 

"Z tym czołgiem jest jak z „Polskim Fiatem” albo stopniami oficerskimi Jaruzelskiego i Rokossowskiego. Przymiotnik „polski” w tych p...

"Z tym czołgiem jest jak z „Polskim Fiatem” albo stopniami oficerskimi Jaruzelskiego i Rokossowskiego. Przymiotnik „polski” w tych przypadkach może uchodzić za nadużycie.

PT-91 Twardy to próba modernizacji radzieckiego czołgu T-72 z początku lat siedemdziesiątych, czołgu który nawet w czasach swojej świetności, był uważany za niedostatecznie „twardy”. O mizerności jego pancerza mogliśmy się przekonać oglądając relacje z Groznego, gdzie trzyosobowe grupy „łowców czołgów” urządzały miłe dla oka, płonące, instalacje z ich trucheł. 

Owszem, potrafił pozytywnie zaskoczyć skutecznością swojej długiej armaty, ale tylko w przypadku kiedy udało mu się trafić.

Nic więc dziwnego, że polscy inżynierowie znając wady T-72 i dysponując budżetem wystarczającym na remont kawalerki, postanowili wzmocnić pancerz, celność i szybkość Twardego.

PT-91 dostał więc nowy, mocniejszy silnik, który nadal jest za słaby, ale przynajmniej nie trzeba go popychać podczas pokonywania wzniesień oraz pancerz reaktywny w którym Twardy prezentuje się jakby go oblali klejem do tapet i obrzucili kostka brukową. Fartuchy osłaniające gąsiennice, które w T-72 były wykonane z gumy [sic!], wymieniono na wycinane z blaszanych beczek po ropie.

Gigantycznie wzrosła też celność jego imponującej armaty. Pod takim wszakże warunkiem, że czołg stoi w miejscu, a cel jest duży i nieruchomy.

Pomimo swej mizerii PT-91 odniósł spory sukces komercyjny. 48 tych czołgów kupiła Malezja szykująca się chyba do ekspedycji karnej przeciwko rodzimym łowcom głów.

Reasumując, jeśli szukacie bezpiecznego pojazdu do eksploracji malezyjskiej dżungli, kupcie sobie Twardego. Jeśli zaś chcielibyście prowadzić politykę odstraszania na minimalnym poziomie lepiej kupcie z niemieckiego demobilu Leoparda. Tańszy i lepszy.

To smutne, że naród który dał Europie husarie, Odsiecz Wiedeńską i Cud nad Wisłą, nie ma czołgu z prawdziwego zdarzenia. A powinien go mieć..."

Wiem, wiem, nie  tego się spodziewaliście. Uznałam jednak ten artykuł za duzo ciekawszy od informacji zachwalajacych z Wikipedii.

Bojowe wozy piechoty wykształciły się w połowie lat 60. XX w. w drodze rozwoju gąsienicowych transporterów opancerzonych. Pierwszą konst...

Bojowe wozy piechoty wykształciły się w połowie lat 60. XX w. w drodze rozwoju gąsienicowych transporterów opancerzonych. Pierwszą konstrukcją tego typu był radziecki BMP-1 wprowadzony na uzbrojenie w 1966.

Część bojowych wozów piechoty jest pojazdami amfibijnymi, mogącymi pływać w wodzie (przede wszystkim radzieckie BMP), aczkolwiek możliwość pływania w części pojazdów została zamieniona na możliwość polepszenia opancerzenia, wiążącą się z wzrostem masy.

Bojowe wozy piechoty stanowiły podstawowy środek prowadzenia walki piechoty zmechanizowanej od lat 70. do 90., stanowiąc element doktryny przewidującej konflikt wysoko rozwiniętych państw, dysponujących silnymi armiami pancernymi. W związku jednak z zakończeniem zimnej wojny i zmianą zagrożeń, jakie pojawiły się na świecie, powodującym zmianę modelu sił zbrojnych na bardziej mobilne i częściowe odejście od ciężkich sił pancernych, bojowe wozy piechoty obecnie są z powrotem częściowo zastępowane przez lżejsze i tańsze transportery opancerzone (np. amerykański Stryker), oraz kołowe BWP np. Rosomak.

KTO(kołowy transporter opancerzony) Rosomak – wyposażonego w dwuosobową wieżę Hitfist-30P z szybkostrzelną armatą ATK Mk 44 (wersja rozwojowa Bushmaster II) na Nabój 30 x 173 mm i karabinem maszynowym UKM-2000C, 6 granatników dymnych ZM Dezamet 902A kaliber 81 mm połączonych z systemem samoosłony Przemysłowe Centrum Optyki SSP-1 OBRA-3.

Skonstruowany w fińskim przedsiębiorstwie Patria Vehicles Oy pod nazwą AMV (Armoured Modular Vehicle). W grudniu 2002 r. konstrukcja została wybrana przez Polskę w przetargu na kołowe transportery opancerzone.

BĘDOMIN Ta niewielka wieś, odległa zaledwie 10 km od Kościerzyny, ma sporo powodów do dumy. Tutaj urodził się i spędził młodość Józef ...

BĘDOMIN Ta niewielka wieś, odległa zaledwie 10 km od Kościerzyny, ma sporo powodów do dumy. Tutaj urodził się i spędził młodość Józef Wybicki, twórca naszego hymnu i przeto najsłynniejszy syn ziemi kościerskiej. W dawnym dworze szlacheckim rodziny Wybickich mieści się Muzeum Hymnu Narodowego – zresztą jedyne w Polsce. Zabytkowy budynek z XVIII w. położony jest w pięknym kilkuhektarowym parku z licznymi pomnikami przyrody, m.in. rośnie tu 400. letni dąb i kilka 300. letnich lip. Muzeum posiada stałe ekspozycje: jedną opowiadającą o życiu i dziejach Józefa Wybickiego i drugą – ukazującą rolę „Mazurka Dąbrowskiego” w okresie zaborów oraz dwóch wojen światowych. Obie wystawy prezentują niezliczone i bardzo interesujące eksponaty. Obok obrazów, rycin, dokumentów można tu obejrzeć pomieszczenia mieszkalne, gabinet Wybickiego, meble oraz broń z jego epoki. W salonie stoi rzadki instrument – minifortepian, a raczej wschodnioeuropejska odmiana klawesynu, zwana szpinetem (I poł. XIX w.). Są tu także ciekawe listy (oryginały), np. od Wybickiego do gen. Dąbrowskiego z 1806 r., czy też relacja z audiencji u Napoleona z 1807 r. Wielką ciekawostką jest spora kolekcja tzw. muzykaliów patriotycznych, m.in. nuty i tekst polskiego hymnu z 1829 r. w języku polskim i francuskim, a także unikalna płyta gramofonowa „Jeszcze Polska nie zginęła” z 1902 r. wydana przez wytwórnię Columbia Record i jej kopia nagrana w 1944 r. w Związku Radzieckim.

Leżący na nadmorskiej rubieży dawnej Rzeczypospolitej, w dużej odległości od uczęszczanych dróg lądowych, a od Bałtyku oddzielony szer...

Leżący na nadmorskiej rubieży dawnej Rzeczypospolitej, w dużej odległości od uczęszczanych dróg lądowych, a od Bałtyku oddzielony szerokim pasem nieprzybytych niegdyś mokradeł klasztor żarnowiecki przetrwał dość szczęśliwie niszczące kataklizmy wojenne i prezentuje dziś turyście cenny zespół dzieł architektoniczno-plastycznych.

Tutaj w póżnogotyckim kościele Zwiastowani NMP możemy podziwiać piękny XVIII wieczny obraz Zwiastowania zdobiący ołtarz główny - tajemniczy uśmiech Maryji niektórzy porównują do uśmiechu Mony Lisy.

Wystrój wnętrz wypełniają m.in.: stalle z 1719 r. namalowane na nich obrazy przedstawiają historię życia św. Scholastyki i św. Benedykta, ołtarz o bogatej dekoracji snycerskiej (XVII/XVIII), XIV-wieczna gotycka figura Madonny z Dzieciątkiem, balustrada chóru zdobiona rzeżbami przedstawiającymi 12 apostołów, barokowy konfesjonał.

W klasztorze znajduje się  również bogaty skarbiec z cennym zespołem haftów liturgicznych z XVII-XVIII w., liczne rzeżby, przedmioty liturgiczne i rękopisy (XV, XVII, XVIII w.). Jednak ten skarbiec jest aktualnie niedostępny dla turystów. NIESTETY !!!! Sama z chęcią chciałabym to wszystko zobaczyć :(

Krótka historia klasztoru. Od ok. 1215 r. Żarnowiec należał do Opactwa Cystersów w Oliwie, które założyło tu żeński Klasztor Cysterek. W XIV w. Żarnowiec wszedł w skład państwa krzyżackiego. W 1433 r. najechany przez wojska husyckie. w1590 r. klasztor przejęły benedyktynki. w 1617 r. powstało Opactwo Benedyktynek, które prowadziło Ożywioną działalność gospodarczą. Klasztor w Żarnowcu był jednym z głównych ośrodków hafciarstwa kaszubskiego. Od 1772 r. w zaborze pruskim a w roku 1834 nastąpiła kasacja opactwa. Dopiero w 1946 r. powróciły do Żarnowca benedyktynki repartiowane z Wilna.

Gran Canaria jest niczym mały kontynent w miniaturze. Bliska Europie wyspa posiadająca tak różnorodne plaże, jak sam jej krajobraz, bog...

Gran Canaria jest niczym mały kontynent w miniaturze. Bliska Europie wyspa posiadająca tak różnorodne plaże, jak sam jej krajobraz, bogaty w niespodzianki. Prawie 60 kilometrów plaż przy 236 kilometrach długości linii brzegowej, skąpane w promieniach łagodnego słońca, które mieszka tu niemal na stałe. 

236 kilometrów wybrzeża przy oceanie możliwości nacieszenia sie morzem.

Właśnie to czyni z Gran Canarii port, do którego zmierza cała masa europejczyków.  Od wielu pokoleń.  Żeglarze, miłośnicy i miłośniczki nurkowania, surfingu, wędkowania na otwartym morzu i windsurfingu.  Wszyscy uciekają na tę wyspę, która skrywa magnes przyciągający każdego poszukującego morza pięknej pogody.

Ale co sprawia, że tak różnych ludzi można spotkać w jednym punkcie oceanu? 

Podaje przepis ma ten morski koktail.  Pierwszy składnik: Gran Canaria jest jednym z miejsc terytorium europejskiego o najlepszym klimacie.  Temperatury wody (między 18 stopniami w zimie i 22 stopniami w lecie), oraz wspaniałe warunki, jakie oferuje morze i wiatr, pozwalają na uprawianie sportów morskich o każdej porze roku.  Istnieją tu miejsca idealne na windsurfing i kitesurfing.  Nie przypadkiem wyspa jest bazą dla najlepszych windsurfistów i choć nie chcą o tym mówic głośno, wielu z nich mieszka tutaj przez większą część roku.  Miłośnicy nurkowania i wędkowania też nie wypowiadają głośno swoich namiarów na wakacje.

Mogłoby być o pączkach....ba, nawet fajnie byłoby gdyby tak właśnie było. Ale! Ale nic z tego. Nie ma pączków na dzień jutrzejszy ....bu...

Mogłoby być o pączkach....ba, nawet fajnie byłoby gdyby tak właśnie było. Ale! Ale nic z tego. Nie ma pączków na dzień jutrzejszy ....buuuuu....ale jest ser! A co, ser też jest dobry i zawsze jest w lodówce. Bierze się z nikąd , jest tam zawsze gdy po niego sięgam :) Uwielbiam ser, nawet w Tłusty Czwartek :) I niech mi nikt nie mówi o dobrych pączusiach i faworkach ...cicho sza!

Przylądek Rozewie to północny skrawek Kępy Swarzewskiej, najdalej na północ wysunięty punkt Polski   Wzniesienie to interesowało czł...

Przylądek Rozewie to północny skrawek Kępy Swarzewskiej, najdalej na północ wysunięty punkt Polski

  Wzniesienie to interesowało człowieka od najdawniejszych czasów.
  Najpierw mieszkańców osad z okresu neolitu, później łowców i rolników,
  aż do wczesnego średniowiecza. Wówczas zaczęły się tu rozwijać tradycje
  palenia ognisk ostrzegawczych na użytek rybaków i kupców płynących
  do Gdańska. Do dnia dzisiejszego okolice Rozewia są obszarem ważnym
  pod względem strategicznym. W przeszłości miały tu miejsce wydarzenia
  ważne dla historii naszego kraju, m.in. dwie bitwy morskie floty gdańskiej
  z okrętami krzyżackimi, przymusowe lądowanie króla Zygmunta III
Wazy oraz początek "potopu szwedzkiego".

Swą szczególną sławę miejsce to zawdzięcza latarni morskiej imienia Stefana Żeromskiego, którą zbudowano w XVII w. Jej blaski świetlne następują co 3 sekundy i widoczne są z odległości 23,4 mil morskich. Światełko to do dnia dzisiejszego ostrzega marynarzy o kryjących się w głębinach niebezpiecznych skałach, przybrzeżnych mieliznach, jak również uratowało życie niejednemu rozbitkowi.

W budynku latarni znajduje się Muzeum Latarnictwa Morskiego utworzone w latach 60-tych jako filia Centralnego Muzeum Morskiego. Można tam zobaczyć ekspozycję prezentującą ewolucję latarni morskich od czasów starożytnych do dzisiaj, modele kilku polskich latarni i ich rozmieszczenie oraz wśród innych eksponatów obrotowy stół z soczewką Fresnela, który był źródłem światła w latarni Stilo. Jest to jedyna tego typu placówka w Polsce. Jak głosi legenda w jednym z pokoików latarni mieszkał Stefan Żeromski, pisząc powieść "Wiatr od morza". Prawdą jest, iż pisarz odwiedził Rozewie w okresie pisania tego dzieła. Będąc w latarni warto obejrzeć Izbę Pamięci poświęconą poecie.