sierpnia 2010

Wyruszam dziś w podróż do Chorwacji. Jak poniższa mapa ukazuje, mam sporo do zwiedzania, niemniej jednak bardzo mi się to podoba. Na początek zwiedzę sobie miasto Pula, bo bardzo przykuło moją uwagę, ze względu na amfiteatr z I w., zbudowany najprawdopodobniej przez rzymskiego cesarza Wespazjana. Amfiteatr mógł pomieścić 23 tysiące osób, a obecnie jest jedną z trzech najlepiej zachowanych budowli tego typu na świecie. Następnie udam się do Zagreb , bo fajnie kojarzy mi się z pewnym skeczem z kabaretu :). A skoro jestem już tak blisko Varazdin to sobie też pozwiedzam. Najważniejsze atrakcje tego barokowego miasta to renesansowa twierdza stari Grad oraz historyczne centrum miasta. W Varazdin odbywa się także co roku jedno z najważniejszych wydarzeń koncertowych Chorwacji, mianowicie wieczory muzyki barokowej, więc skrycie liczę na to,że akurat się załapie :D. Czy ktoś zechcę się do mojej podróży przyłączyć drodzy blogowicze?

Ta poniższa znakomita pocztówka przywędrowała do mnie z Niemiec. Piękny zestaw książek w starodawnej oprawie zmusza do refleksji. W dobie XXI wieku, nawet książki zostały zdominowane przez nowoczesne trendy jakim są e-booki i wszelkie jej elektroniczne formy. Generalnie nie mam nic do tego. Na pewno w dużej mierze ułatwia to życie, a w końcu chodzi o to aby czytać, aby się rozwijać intelektualnie. Mimo tych wspaniałych cudeniek, do jakich namawiają mnie znajomi, nie potrafię się przełamać i zastąpić pięknej książki w interesującej oprawie, która później odnajduje specjalne miejsce wśród innych zbiorów na półce. Trzeba je czasem odkurzyć, nieraz zajmują niepotrzebnie miejsce, ale patrzę teraz na nie z niezwykłym sentymentem i cieszę się,że są, że się rozrastają kolejnymi tomami. Mało tego - niektóre są prezentem, znajdują się w nich specjalne dedykacje od przyjaciół, a niektóre są jeszcze z czasów szkolnych. Fajnie czytać te wyróżnienia i przywoływać miłe wspomnienia :)

Przyznam,że kiedyś zamówiłam sobie e-booka i wiecie co zrobiłam - wydrukowałam wszystkie jego strony czyli jakieś 200-300 i wsadziłam do skoroszytu. Mało tego, nadal nie odnosiłam odpowiedniej satysfakcji więc i tak kupiłam książkę. Ja muszę ją trzymać w ręku, zabierać w podróże, wąchać zapach papieru, wkładać zakładkę na stronie której skończyłam czytanie. Nie potrafię tego wyjaśnić, ale jeśli chodzi o książki chyba już na zawszę pozostanę przy jej pierwotnej formie.

Moja pierwsza pocztówka ze Szwecji i do tego taki rarytas. Wystarczy na nią spojrzeć aby poczuć aromat kawy. A poranek to najpiękniejsza pora dnia i tak naprawdę najlepiej zdają sobie z tego sprawę mieszkańcy Francji i Włoch. My oraz inne narody bierzemy od kilkunastu lat z nich przykład. A więc bonjour moi drodzy :) Jedźmy croissanta i pijmy wyśmienite cappuccino!

Ten magiczny rejon, którym 'podzieliła się' ze mną Emily z Koahsiung, położony jest na południowy zachód od Tajpej i oczarowuje zupełnie innym krajobrazem niż aglomeracja miejska Tajwanu. Godzinę jazdy od miasta Taichung, z dala od uprzemysłowionego wybrzeża, leży słynne Jezioro Słońca i Księżyca – niewielki, ukryty akwen w samym sercu wyspy.
Jednak w tradycji tubylców jest to również miejsce święte. To tu Czang Kaj-szek – wówczas już stary człowiek – siedział i rozmyślał nad wszystkimi swymi dziełami.
Właśnie nad Jeziorem Słońca i Księżyca stanęła świątynia rozkoszy Czanga. Dziś mieści się tu superluksusowy hotel Lalu, który sam w sobie wart jest zwiedzenia. Jego cudowne, trzypokojowe apartamenty z balkonami, wypolerowane podłogi z birmańskiego drewna, restauracje na tarasach i skromna, elegancka architektura, a także stawy rybne, lilie i japońskie bonsai oraz wspaniałe widoki na jezioro, odległe pagody i zamglone wzgórza, tworzą mieszankę, która zapewnia niezwykłe doznania (w odpowiedniej cenie).

Mam nadzieje,że każdy z nas pamieta jakie to dziwne stwory i wyobrażenia siedziały w naszych głowach będąc dzieckiem. Z iloma nocnymi potworami walczyliśmy i jak kolorowo postrzegaliśmy życie.

--> Wyobraźnia dziecięca jest czymś niezwykle cennym i wartościowym, bo pomaga radzić sobie w dorosłym życiu z wieloma wyzwaniami. Czy nie zwróciliście jednak uwagi,że wraz z dorosłym życiem, zatracamy pewne jej cząstki, stajemy się bardziej przyziemni , stajemy się realistami, zapominamy o świecie dziecka.

Znikają potwory, a zwykły patyk znaleziony na drodze, jest już tylko zwykłym patykiem - nie mieczem , którym pokonamy wrogów z zaświatów, nie czarodziejską różdżką, nawet nie mieszadelkiem do piaskowej zupy. Czasem brakuje mi tego wyciszenia i możliwości oddania się wyobrażni. Czyż nie ona wzbogacała nasze życie? Życzę Wam moi drodzy obserwatorzy bloga mnóstwa chwil zadumy i spojrzenia na świat przez różowe okulary, abyście mogli właściwie i energicznie czerpać radość z życia i widzieć to co "niewidoczne dla oczu", byleby zachować zdrowe zmysły,rzecz jasna...haha ;) Ucieknijcie czasem w świat dziecka...

Reprodukcja ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu.

Tym razem dzisiejszy Plac Wolności dawniej zwanym Wilhelmowskim z Biblioteką Raczyńskich (budynek z prawej).

I na niej postanowiłam się głównie skupić, bo ma dość ciekawą 'autobiografię'. Ufundował ją Edward Raczyński. Klasycystyczny gmach biblioteki wybudowano w l. 1822-29, wg planów wykonanych w Rzymie przez nieznanego architekta. Elewacja frontowa budynku, z imponującą kolumnadą utworzoną przez 12 par żeliwnych kolumn korynckich, wzorowana jest na wschodniej ścianie paryskiego Luwru. Był to pierwszy w Polsce budynek wzniesiony wyłącznie dla pomieszczenia zbiorów bibliotecznych. Zniszczony w 1945 r. gmach odbudowano w 1.1953-56. Jego elewację odnowiono w 1998 r.

Biblioteka Raczyńskich jest obecnie drugą - po Bibliotece Uniwersyteckiej - książnicą miasta. Obecnie posiada ok. 1,6 mln woluminów. Księgozbiór tworzą trzy odrębne jednostki: zbiory specjalne, księgozbiór podstawowy o charakterze naukowym oraz zbiory oświatowe i beletrystyczne w filiach i punktach bibliotecznych. Osobiście chciałabym kiedyś ją zobaczyć, wydaje się być dość interesującym 'obiektem'.

Beskidy to pasmo górskie w Karpatach Zewnętrznych o szerokości ok. 50-70 km i długości ok. 600 km. Są to najmłodsze polskie góry, żyje tam wiele gatunków roślin i zwierząt. Na terenie gór utworzono 11 parków narodowych. Najpopularniejsze pasma Beskidów to Beskid Śląski, Żywiecki, Makowski oraz Mały.

"... Ktoś powiedział, że Tatry to gotyk, Beskidy zaś – barok. Ów barok widzimy nie tylko w kształcie Beskidów, lecz spotkać go można na całej tej ziemi. Skądkolwiek na nią spojrzeć, płynie w miękkich – falistych – łagodnych liniach, i płynie, zdawałoby się na skraj świata..."

Gustaw Morcinek.

Gdyby przeprowadzić ankietę, z czym Polakom kojarzy się Bułgaria, wśród najczęściej typowanych odpowiedzi z pewnością znalazłoby się Morze Czarne i… wino. To właśnie Bułgaria jest krajem, z którego pochodzą ogromne ilości tego szlachetnego trunku. Może więc zatem warto byłoby zrezygnować z tradycyjnej podróży wzdłuż wybrzeża, a zamiast tego wybrać się śladem najwspanialszych bułgarskich win? To z pewnością dobry pomysł, by całkowicie odmienić tradycyjną formę spędzania wakacji.Ot, z pewnością wpadli na to Iza i Marcin, czyli moi znajomi z Szwecji, którzy podróżując nie zapomnieli o pewnej fanatyczce w Irlandii , która z nadzieją czeka na kartki z odległych krain. To moja pierwsza pocztówka z Bułgarii więc bardzoooo się z tego faktu cieszę.

Vigo to miasto zwane Miastem Oliwnym, położone w w regionie Galicia, w północno-zachodniej Hiszpanii. Vigo jest miastem, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. Jego starówka (Casco Vello) zachęca do spacerów wąskimi uliczkami wśród barokowych kamienic, wstąpieniem na kawę do jednej z licznych kawiarni czy odpoczynkiem w jednym z parków z widokiem na port. Nocą w Vigo czeka na nas tradycyjny hiszpański botellón oraz liczne kluby, począwszy od dyskotek, poprzez miejsca z muzyką rock, aż do reggae. Należy przy tym pamiętać, że miejsca te zapełniają się dopiero około godziny 3 w nocy, by opustoszeć około 7-8 rano ;)

Mogłabym się rozpisać, ale generalnie wszelkie informacje znajdziecie: Na Szlaku Petitka czy Podróżując z Kate przez Świat oraz na wielu innych blogach, wzbogaconych o sliczną pocztówkę z Pasyma od Madzi :)

Jak to właściwie jest,że jedni lubią jej czytać i nie wyobrażają sobie bez nich życia, a inni nie oddaliby za nie złamanego centa. Od dziecka uwielbiałam książki, w czasach szkolnych jako chyba jedyna czytałam wszystkie lektury. Przecież to fascynujące przenieść się oczami wyobraźnie w opisywane miejsce, poczuć się przez chwilę głównym bohaterem opowiadania, stać się częścią jej historii. Książki uczą nas wyobraźni, przekazują nam niezbędną wiedzę, uczą logicznego myślenia i poprawnego słownictwa. Jak można nie kochać książki? Jak można nie lubić tego co daje nam mnóstwo pozytywów? Nadawczyni tej pieknej pocztówki znakomicie zrozumiała moją miłość do książek, za co jej serdecznie dziękuje.

Ktoś kiedyś powiedział - Szczęście ludzkie to fala, raz się zbliża, raz oddala. I coś w tym chyba definitywnie jest, takie koło fortuny, które nieustannie się kręci w okół naszego życia. Z nadzieją czekam na przypływ, aż poprawi mi się zdrowie i wróci energia do życia. Mogłaby mnie już ta euforia szczęścia trafić, bo nie mam ostatnio ochoty wychodzić z łóżka...

Niderlandy przyjęło się na całym niemal świecie nazywać potocznie Holandią, co mówiąc ściśle oznacza tylko centralną część kraju. Nieduży kraj, bardzo gęsto zaludniony, o wyraźnych obyczajach i folklorze, znany z tolerancji i gospodarności, jest odwiedzany każdego roku przez miliony turystów. Bo Holandia to więcej niż Amsterdam, a nawet dla wielu Holendrów prawdziwa Holandia to wszystko poza Amsterdamem, natomiast stolica kraju to specjalne, trochę dziwne miasto. Specjalne, bo zamieszkałe przez ponad 20 % cudzoziemców, znane z tego, że jest otwarte na świat, na wszystko co nowe, modę i obce wpływy. Tymczasem Holandia to kraj respektu dla tradycji, często kraj konserwatywny, gdzie ciekawe obyczaje, tradycje i folklor zachowały się przez setki lat.

Jeden z symboli Holandii tulipany są ulubionym kwiatem w tym kraju i rzeczywiście są tu najpiękniejsze na świecie. W XVII wieku umiłowanie tulipanów przybrało w Holandii rozmiary szaleństwa, gdy zaczęła się trwająca przez kilka lat spekulacja cebulkami rzadkich odmian tulipanów i ceny niektórych cebulek przewyższały cenę dobrego domu. Dziś nieporównanie tańsze, nadal zachwycają pięknem.

Pośród skał przeciska się zielony strumień wody. W Lavertezzo płynie on pod malowniczym, podwójnym mostem Ponte del Salti. Kto dalej pójdzie wzdłuż wody, znajdzie leżaki z kamienia i naturalne jacuzzi. Trudno jest znaleźć bardziej romantyczną okolicę do kąpieli. Z zapory Verzasca 220 metrów w dół skakał już na bungee agent 007. Dla tych, którzy chcieliby pójść w jego ślady: skok "007-Bungee-Jump" trwa dokładnie 7,5 sekund. Po nim z pewnością zasłużona kąpiel w Lago Maggiore.

Cóż, wszystko przede mną. Może nie skoczę na bungee ale mam nadzieje,że zobaczę chociaż Alpy, że pospaceruje sobie kiedyś Szwajcarskimi uliczkami przy blasku ulicznych lamp i świetle księżyca. Mam nadzieje,ze zobaczę ją taką jak ją sobie wyobrażam. Kiedy? Nie wiem, może na zawsze pozostanie tylko marzeniem...ale przecież marzenia się spełniają :)

Ja już po, a Wy? Nic tak mnie bardziej nie przywraca do zycia jak ukochana kawa z sporą domieszką mleka do śniadania :) Od razu świat wydaje się bardziej realistyczny i nabiera charakteru. Tymczasem analizując moje ostatnie kawowe perypetie dochodzę do, jak zdaje mi się slusznego wniosku, aby zacząć ją drastycznie ograniczać. Podejrzewam,że będzie to dość cieżkie zadanie, dla takiej jej smakoszki i fanki jaką jestem ja. Zobaczymy ;) Dodam tylko,że ostatnio piłam cudowny wynalazek tego 'roztworu', czyli kawę zieloną (!). Ależ to pychotka jest. Na całe szczęście dla mnie i mojego postanowienia jest niewyobrażalnie droga ;)

Krzywy Domek w Sopocie został uznany najdziwniejszym budynkiem na świecie. Każdy turysta zwiedzający to miasto uwiecznia go na zdjęciach. Krzywy Domek w Sopocie powstał w 2003 roku. Zlokalizowany jest na ulicy Bohaterów Monte Cassino, głównym deptaku Sopotu. Inspiracją dla projektantów budynku były rysunki Pera Dahlberga.

Najdziwniejszy budynek dzieli się na dwie części. Wejście od ul. Bohaterów Monte Cassino prowadzi do pubów, restauracji i kawiarni. Druga część - patio to miejsce wystaw, wydarzeń artystycznych. Znajdują się tam również sklepy, gabinety kosmetyczne. W budynku swoją siedzibę ma Radio RMF FM.

Po raz pierwszy Coca-Cola zawitała do Polski w 1957 roku na Targi Poznańskie. Później pojawiła się w latach 60-tych, najpierw w opowieściach rodaków podróżujących za zachodnią granicę, później w sklepach Pewexu i Baltony. Najmłodsi już tego nie pamiętają, ale w tamtych czasach była synonimem luksusu i wolności.

Dopiero w 1971r. za rządów Edwarda Gierka do Polski na negocjacje przyjechał rzymski przedstawiciel The Coca-Cola Company. Doszło wtedy do podpisania umowy przez prezesa Paula Graula (Czecha z pochodzenia) i vice-premiera ówczesnego rządu Mieczysława Jagielskiego. Porozumienie dało zgodę na licencyjne rozlewanie napojów na terenie PRL.

Kobiecość nie jest przypisana tylko pięknym paniom. Oczywiście łatwiej jest być kobiecą, jeśli natura nie poskąpiła komuś walorów wizualnych, ale nie jest to warunkiem koniecznym. Czasami wystarczy kilka zabiegów kosmetycznych, wizyta u fryzjera, odpowiednio dobrany strój czy uśmiech na twarzy, żeby ściągnąć na siebie uwagę. Nie na darmo mówi się, że zadbana i ładnie wyglądająca osoba wzbudza w innych szacunek.

Wrażliwość przypisana kobiecie nie polega na mdleniu na widok krwi czy panice na widok pająka, chociaż takie reakcje częściej spotyka się u kobiet. Wrażliwość to umiejętność rozumienia innych, otwartość na cudze problemy, chęć niesienia pomocy a także posiadanie wewnętrznej wrażliwości, która sprawia że szum wiatru jest melodią, zachód słońca pejzażem a zwykły motyl pięknem stworzonym przez naturę.

Kobieta nieodsłaniająca swej natury do końca jest bardzo pociągająca. Zostawiając w każdej sferze swej duszy odrobinę tajemnicy, której trzeba się domyślać i ją zgłębiać przyciąga jak magnez. Tak jak nieodkrywanie do końca całej nagości ciała jest tajemnicą, tak i pozostawienie małej cząstki siebie samej do odgadnięcia daje znamienite efekty przyciągania. Pamiętajmy, że mężczyźni to zdobywcy i pragną odgadywać co jeszcze nieodgadnione i odkrywać co nieodkryte.

Chciałam nawet coś napisać ciekawego, ale rozłozyło mnie dziś na dobre. Z trudem nafaszerowana lekami w niedozwolonej ilości udało mi się wyrobić nadgodziny. To się nazywa poświęcenie! Tymczasem faszeruje się dalej, bo jutro muszę być świeżynka, w końcu trzeba iść do pracy ;) Poki co jestem zwykłym flakiem leżącym w łóżku, niezdolnym do myślenia. Powiem tylko - pamiętacie Piotra, który tak starannie obsypywał mnie pocztówkami ? Nie zapomniał o mnie, na co wskazują te poniższe pocztóweczki.

Dobranoc.

Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych. Sierść niedźwiedzia brunatnego jest, jak sama nazwa wskazuje, ciemnobrązowa, choć niektóre jego podgatunki mogą mieć futro jaśniejsze. Niedźwiedź jest potężnie umięśniony i bardzo silny. W pozycji wyprostowanej mierzy – w zależności od płci – od 1,8 m do 3 m. Waga poszczególnych osobników waha się od 200 do 800 kg. Niedźwiedzica wydaje na świat co dwa lata dwoje-troje niedźwiadków. Ciąża trwa około 8 miesięcy. Poród następuje zwykle między grudniem a lutym. Niedźwiedź żyje średnio 20-25 lat. W niewoli jednak może osiągnąć wiek 40 lat. Jest wszystkożerny: żywi się nasionami, grzybami, dżdżownicami, ślimakami, jajami ptaków, chętnie zjada miód, poluje także na zwierzynę leśną, łowi też ryby. Żyje w puszczach, w tajdze, w zalesionych rejonach górzystych. Zamieszkuje Azję, Europę Północną i Amerykę Północną. Obecnie żyje na świecie około 200 tysięcy niedźwiedzi brunatnych.

Początki parafii piekarskiej sięgają 1303 roku, kiedy to postawiono drewniany kościółek pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła. Nie wiadomo kiedy dokładnie w bocznej nawie tej świątyni pojawiła się ikona przedstawiająca Matkę Bożą. Prawdopodobnie została ona przyniesiona z przydrożnej kapliczki. Nieznany jest też autor obrazu. Historycy zgodni są jednak co do tego, że ikona pochodzi z XV wieku. Została namalowana na lipowej desce o wymiarach 129 cm długości i 92 cm szerokości. Przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem w lewej ręce. W prawej dłoni Maryja trzyma jabłko – symbol Ewy. Dzieciątko unosi prawą rączkę w geście błogosławieństwa, a w lewej trzyma ewangeliarz. Wizerunek

jest utrzymany w typie Hodegetrii, czyli Przewodniczki malarstwa bizantyjskiego. W tym okresie malowano według żywego modelu, stąd więc przypuszcza się, że omawiany wizerunek jest podobizną przypadkowej kobiety z dzieckiem spotkanej na ulicy.

Króluje od kilku tysięcy lat i chyba wszystko wskazuje na to, że będzie rządziła nadal. Niezmiennie modna jak klasyczna mała czarna. Czerwień była pierwszym kolorem, w jaki ubrano usta, ze względu na dostępność naturalnych barwników. Na przestrzeni lat różne przypisywano jej znaczenie (nieraz stawiano znak równości między nią a wyuzdaniem), ale i tak co jakiś czas okazuje się, że trendy trendami, a czerwona szminka to klasyka absolutna.

Dla kogo? Jestem przekonana, że dla każdej kobiety. Wiadomo, że najlepiej prezentuje się na ustach pełnych (jak każda inna), ale i te wąskie nie muszą jej sobie odmawiać. Czerwona szminka potrafi dodać odwagi i animuszu. Nosząc ją na ustach, wychodzimy z cienia, zwracamy na siebie uwagę, informujemy, że stać nas na niejedno, jesteśmy wulkanem kobiecości i niejednemu możemy zawrócić w głowie.
Jaki odcień? Odcieni czerwieni jest wiele, od tych zerkających w stronę różu, po mocno nasiąknięte brązem, ale najbardziej uniwersalna jest czerwień najprostsza i najczystsza. Taka też jest najbezpieczniejsza, bo może ją stosować każda kobieta niezależnie od koloru włosów czy karnacji (tak, nawet Murzynki, dlaczego by nie?).

Sprawdzi się w każdym wieku, ale lat, moim zdaniem, nie odejmuje, dlatego najbardziej pasuje do kobiety po 30-tce.
Dwóch rzeczy czerwona szminka nie toleruje. Po pierwsze konturówki. Sama w sobie jest intensywna, więc dodatkowe jej obrysowanie sprawi, że całość będzie się prezentować już tylko wulgarnie. Po drugie żółtych zębów. Przy tym odcieniu pomadki po prostu muszą być białe!

Naczelna zasada? Umiar jeszcze nikomu nie zaszkodził. Co prawda można żonglować konwenansami jak Christina Aquilera, ale do tego trzeba nie lada wprawy. Tym kobietom, które nie czują się zbyt pewnie, polecam zastosować wersję minimalistyczną, czyli przy zastosowaniu czerwonej szminki zrobić delikatny, jasny makijaż oka.
Nigdy jeszcze nie sięgnęłaś po czerwień? Czas najwyższy! Odwagi!

źródło tekstowe

Manila jest nowoczesnym miastem azjatyckim, stolicą Filipin połozoną na Wyspie Luzon.

Sądzę, że warto dodać, że Manila jest obecnie największym ośrodkiem gospodarczym - aglomeracja Manili dostarcza ok. 90% krajowej produkcji przemysłowej. Jest także największym ośrodkiem kulturalno - naukowym Filipin. W Manili znajdują się siedziby (także fabryki) dużych koncernów, m.in. Philips, Honda Motors, Husqvarna, Dagg Kortejn, Lucent Technologies.

A pocztówkę otrzymałam od naszej Kochanej forumowej Emilki (spellbound). Dziekuje Kochana :)

Międzyzdroje są ośrodkiem wypoczynkowym i turystycznym. W mieście znajduje się siedziba dyrekcji Wolińskiego Parku Narodowego. Popularną letnią imprezą rozrywkową jest organizowany corocznie Europejski Festiwal Gwiazd.

Jeszcze do połowy XIX w. Międzyzdroje były biedną rybacką wioską. Początki istotnych przemian notuje się od 1832. W 1835 powstały na plaży pierwsze obiekty kąpieliskowe, a na przełomie XIX/XX w. miejscowość stała się modnym kurortem z zakładem solankowym, spacerową promenadą, Parkiem Zdrojowym, hotelami, pensjonatami i willami. 1 lipca 1895 oddano do użytku drewniane molo o długości 300 m. W 1913 Międzyzdroje odwiedziło 20 000 letników. Nie jest to żadna nowość, taką lub podobną historią może się poszczycić większość aktualnych kurortów nadmorskich, kiedy to turystyka ujrzała światlo dzienne :)

Zamek Bunratty jest jednym z lepiej zachowanych w Irlandii, jako,że ruin jest tu naprawdę sporo ale trudno jest zobaczyć odrestaurowany zamek na poczet turystów. Klasyczna mieszkalna wieża w zamku wspaniale oddaje warunki w jakich mieszkali jej dawni użytkownicy. Zgromadzone wyposażenie pokazuje jak wyglądały realia średniowiecznego życia, a organizowane w ciągu całego roku bankiety średniowieczne są wspaniałą okazją do poznania przeszłości przy znakomitym jedzeniu, muzyce średniowiecznej i tańcach tradycyjnych.
Miejsce to zasiedlili już wikingowie w 970 roku tworząc tutaj ośrodek handlowy będący wysunięta placówką głównej osady wikingów na tym terenie jakim był Limerick ( swoją drogą, miasto słynie z dość niebezpiecznych historii ). Zamek w obecnej formie jest czwartą wersją budowli warownej na tym miejscu.

Ot taka to przepiękną pocztówkę dostałam od pewnej Eweliny z Polski. Uważam ją za niezwykle piękny nabytek w moim zbiorze. Postać prezentująca się na pocztówce to Eliza Branicka , polska szlachcianka i przede wszystkim żona Zygmunta Krasińskiego, który jej dobroć w stosunku do niego i wyrozumiałeś względem kochanki, którą zabierał w wspólną podróż z żoną (masakra co?!) , docenił dopiero pod koniec życia, gdy ciężko zachorował. Lecz w ramach usprawiedliwienia wieszcza warto wspomnieć, że ślub z nią nie był jego wyborem tylko został ustawiony polubownie przez rodziny aby nie dopuścić zapewne do jakowego mezaliansu. Przeto się nie godzi ;)

Ten piękny obraz aktualnie znajduję się w Zamku Królewskim w Warszawie, a został namalowany przez wybitnego niemieckiego malarza Franza Xavera Winterhaltera.

Właściwie to nie wiem co to jest, ale coś pozółkłego i bardzo starego... Nie wiem co przedstawia, chyba jakiś Kościół i cmentarz. W każdym razie to są tego typu kartki b&w, za którymi nie przepadam i nie chodzi o jej 'wiekowość', bo to najmniej mi przeszkadza ale o ogólny zarys.

Lago Trasimeno, czyli Jezioro Trazimeńskie jest jezioro tektonicznym w środkowych Włoszech, w Umbrii. Największe na Półwyspie Apenińskim. Ma podziemne połączenie z Tybrem, na dodatek zabagnione. Wykorzystywane jest głównie do rybołówstwa.

Z ciekawostek dodam,że 24 czerwca 217 p.n.e. nad Jeziorem Trazymeńskim miała miejsce ważna bitwa II wojny punickiej, w której wojska Hannibala rozgromiły wojska rzymskie.

Welcome

Social Media

Popular Posts

Postcrossing Countries

Etykiety